«Κύριε βοήθησέ με να αποβάλω τη νοοτροπία ότι η πνευματική μου ανάπτυξη εξαρτάται από τις προσπάθειές μου».

Όταν ξεκινά κανείς την πορεία του με τον Χριστό έχει συναίσθηση ότι η σωτηρία του εξαρτάται αποκλειστικά από Αυτόν. Διακρίνει τον Χριστό να εργάζεται μέσα του και μέσω αυτού και σε άλλους γύρω του (εδ. 1-5). Όμως, καθώς προχωράμε μαζί Του, υπάρχει ο κίνδυνος να καταφύγουμε ξανά σε παλιές μεθόδους που μας παρέχουν κάποιου είδους ασφάλεια, όπως είναι η τήρηση των νόμων (εδ. 3). Αυτό είναι το λάθος που έκαναν οι πιστοί στη Γαλατία.

Ο Παύλος επισημαίνει την έλλειψη σοφίας τους και την αποτυχία τους να κατανοήσουν βαθύτερα την Παλαιά Διαθήκη. Η τήρηση του νόμου δεν αποτελούσε ποτέ μέσο σωτηρίας (εδ. 10-11). Ο νόμος είναι οδηγός για μια ζωή σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, όπως και για τη λατρεία και τις γιορτές που ήταν σημαντικά για τη διατήρηση της σχέσης με τον Θεό. Αλλά κανείς δεν μπορεί να τον τηρήσει. Υπάρχει μια βαθύτερη αλήθεια που διατρέχει τον λόγο του Θεού, την οποία μας δείχνει ο πατριάρχης Αβραάμ (εδ. 6). Η σωστή σχέση με τον Θεό εξαρτάται από την πίστη σε Αυτόν και από το έλεός Του και όχι από τις δικές μας πράξεις.

Το σχέδιο του Θεού διαδραματίζεται μέσα στην πάροδο του χρόνου. Ο ερχομός και ο θάνατος του Ιησού είναι η βάση του ευαγγελίου. Η σωτηρία μας εξαρτάται από τον Θεό (εδ. 8-9). Τώρα ξέρουμε ότι ο Χριστός μας λύτρωσε με τον θάνατό του. Μέσω της πίστης, όπως μας καθιστά σαφές η ζωή του Αβραάμ, μπορούμε να αποκτήσουμε προσωπική σχέση με τον Θεό και να λάβουμε την υπόσχεση της ευλογίας του Πνεύματος Του.

Λευιτικό 6–7, Ματθαίος 6