Εισαγωγή:
Οι πρώτες εκκλησίες της Γαλατίας, τις οποίες είχε φυτέψει ο Παύλος ίσως κατά τη διάρκεια του πρώτου ιεραποστολικού του ταξιδιού στην κεντρική ή νότια σημερινή Τουρκία, αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ο Παύλος ανακάλυψε ότι οι πιστοί εκεί, ενώ είχαν αρχίσει καλά, στη συνέχεια απομακρύνθηκαν από το αληθινό ευαγγέλιο του Χριστού και πείστηκαν ότι οι πρακτικές του Ιουδαϊσμού ήταν επίσης απαραίτητες για την πνευματική τους πορεία. Ο Παύλος ανησυχούσε γι’ αυτούς και θύμωνε με εκείνους που τους είχαν αναστατώσει.
Αυτοί οι ταραχοποιοί αμφισβήτησαν την εξουσία του Παύλου και τον ανάγκασαν να υπερασπιστεί την αποστολική του θέση και την κλήση του από τον Θεό (1:11-12). Η υπεράσπιση του ανόθευτου ευαγγελίου ήταν σημαντική όχι μόνο για τους πρώτους πιστούς, αλλά και για τις μελλοντικές γενιές και για την αντίληψη της χριστιανικής πίστης. Κάποιοι Εβραίοι χριστιανοί θεωρούσαν ότι η περιτομή προσδιόριζε τους νέους πιστούς ως λαό του Θεού. Αλλά ο Παύλος επέμεινε ότι μόνο εν Χριστώ και μέσω του σταυρού Του μπορούμε να γίνουμε παιδιά του Θεού, μέλη της οικογένειάς Του.
Εμείς, οι πιστοί του 21ου αιώνα, θεωρούμε ότι έχουμε λύσει αυτά τα ζητήματα. Τα θέματα που μας απασχολούν μπορεί να είναι διαφορετικά, αλλά η προς Γαλάτες επιστολή προειδοποιεί και εμάς. Ας απομακρύνουμε την αυταρέσκεια που μας προσδίδει η κατανόηση του ευαγγελίου και ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να σκεφτούμε τις πρακτικές, τους κανόνες και τις αξίες μας. Τι βάρη μπορεί να επιβάλλουμε στους άλλους; «Προσέχετε!» λέει ο Παύλος (6:1): «Δεν θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (6:14).
Ζήτησε από τον Θεό να σου δώσει θάρρος να υπηρετείς αποκλειστικά Εκείνον.
Γαλάτες 1:1-10
Ο Παύλος εύχεται στους Γαλάτες τη «χάρη και ειρήνη του Θεού Πατέρα μας και του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (εδ. 3). Από το σημείο αυτό πρέπει να ξεκινούν οι διαφωνίες μας με τους άλλους πιστούς. Συνδεόμαστε με τον Θεό και βρισκόμαστε σε ειρήνη μαζί Του μόνο μέσω του Χριστού. Ωστόσο, όπως επισημαίνει και ο Παύλος στους Γαλάτες, δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή σε όσους προσθέτουν βάρη στο θεόσταλτο δώρο της σωτηρίας (εδ. 6).
Ο Παύλος εξοργίστηκε με τους Ιουδαίους πιστούς που ήθελαν να επιβάλουν νόμους της Παλαιάς Διαθήκης στους εθνικούς πιστούς. Ο Παύλος τονίζει την επικινδυνότητα αυτής της τάσης. Οι Ιουδαίοι δίδασκαν ότι το έργο του Θεού μέσω του Ιησού δεν ήταν αρκετό (εδ. 7). Είναι επιτακτική ανάγκη η εκκλησία να κατανοήσει ότι η σωτηρία παρέχεται αποκλειστικά μέσω του Χριστού. Κι εμείς σήμερα μπορεί να αντιμετωπίζουμε τον πειρασμό, με διαφορετικούς τρόπους, να προσθέτουμε στην επάρκεια του ευαγγελίου του Χριστού.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε μπορεί να είναι διαφορετικά. Ωστόσο, κι εμείς κινδυνεύουμε να απομακρυνθούμε από το αληθινό ευαγγέλιο, την πληρότητα του δώρου του Θεού εν Χριστώ. Ακούμε φωνές που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να επιδεικνύουμε συγκεκριμένη συμπεριφορά και συχνά πιεζόμαστε να ευχαριστήσουμε τους άλλους (εδ. 10), αντί να επιδιώκουμε να υπηρετούμε μόνο τον Χριστό (εδ. 10). Ο Παύλος μας παρακαλεί να μην απομακρυνόμαστε από τον Θεό (εδ. 6).
Έξοδος 37–38, Ματθαίος 3
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
