Αγωνίσου, μην τα παρατάς

Τρίτη, 23/12/2025

Προετοιμάσου

Δόξασε τον Θεό παρά τις εξωτερικές δυσκολίες και βασίσου σ’ Αυτόν: «Γιατί μέσα σ’ αυτόν ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε» (Πράξεις 17:28)

Απόσπασμα της Βίβλου:

Ναούμ 3

1Αλίμονο στην πόλη με τα τόσα φονικά! Είναι γεμάτη απάτη και ψευτιά· είναι γεμάτη λάφυρα και λεηλατεί ακόμα. 2Άκου! Των μαστιγίων πλαταγισμοί, κρότοι τροχών και καλπασμοί αλόγων, ταρακουνήματα αμαξών. 3Κοίτα! Οι καβαλάρηδες ορμούν, τα ξίφη λαμπυρίζουν, οι λόγχες αστραποβολούν· πλήθος οι πληγωμένοι, σωρός τα πτώματα, αναρίθμητοι οι νεκροί, σκοντάφτουνε πάνω στους σκοτωμένους! 4Και όλα αυτά εξαιτίας της Νινευή, της πόρνης και της μάγισσας, που σαγηνεύει με τα κάλλη της και τις μαγείες της τα έθνη.

5«Φυλάξου, Νινευή! Έρχομαι καταπάνω σου!» λέει ο Κύριος του σύμπαντος. «Θα σου σηκώσω το χιτώνα ως το πρόσωπο και στα έθνη τη γύμνια σου θα δείξω· θα δούνε την κατάντια σου. 6Θα ρίξω πάνω σου βρωμιές, θα σε ντροπιάσω, θα σε διαπομπεύσω. 7Όσοι σε βλέπουνε θα φεύγουνε μακριά σου και θα λέν’: “πώς ερημώθηκε η Νινευή! Ποιος θα τη λυπηθεί;” Κανείς δε θα βρεθεί να σε παρηγορήσει!»

8Νομίζεις πως η τύχη σου θα ’ναι καλύτερη απ’ των Θηβών, της πολιτείας που βρίσκεται κοντά στο Νείλο κι έχει πολλές θάλασσες γύρω της για προστασία; 9Αιθίοπες κι Αιγύπτιοι αναρίθμητοι ήταν οι υπερασπιστές της. Άνθρωποι από την Πουτ και Λίβυοι ήταν οι σύμμαχοί της. 10Κι ωστόσο οι κάτοικοί της στην εξορία οδηγηθήκανε. Αλυσοδέσαν οι κατακτητές τους άρχοντές της και τους μοιράστηκαν με κλήρο μεταξύ τους. Τα νήπια τα θανάτωσαν στων δρόμων τις γωνιές. 11Έτσι κι εσύ το ποτήρι θα πιεις της οργής του Κυρίου και θα μεθύσεις μ’ αυτό. Μάταια θα ψάχνεις να ’βρεις καταφύγιο για να γλιτώσεις από τον εχθρό.

12Τα φρούριά σου όλα θα ’ναι σαν τις συκιές και οι υπερασπιστές τους σαν σύκα παραγινωμένα. Όταν κανείς τινάξει τη συκιά, τα σύκα θα πέσουν κατευθείαν στο στόμα του. 13Οι ισχυροί άντρες σου θα γίνουν γυναικούλες. Η χώρα σου θα μείνει απροστάτευτη, ανοιχτή στους εχθρούς σου. Τα φρούριά σου θα τα καταφάει η φωτιά. 14Φρόντισε, Νινευή, να έχεις αποθέματα νερού για την πολιορκία, ενίσχυσε τα τείχη σου, κάνε λάσπη και καλούπια για να φτιάξεις πλίθρες. 15Κι ενώ αυτά θα κάνεις, θα σε αφανίσει η φωτιά, ο πόλεμος θα σε εξολοθρεύσει. Όσο κι αν έχουν γίνει οι κάτοικοί σου πολυάριθμοι σαν τις ακρίδες, θ’ αφανιστούν όπως τα χόρτα απ’ τις ακρίδες. 16Οι έμποροί σου ήταν περισσότεροι κι απ’ τ’ ουρανού τ’ αστέρια! Αλλά χαθήκαν ξαφνικά, σαν τις ακρίδες που φτερά απλώνουν και πετάνε. 17Οι επόπτες σου ήταν σαν τις ακρίδες και οι διοικητές σου σαν κοπάδι ακριδομάνες, που κάθονται με κρύον καιρό πάνω στους φράχτες. Βγαίνει ο ήλιος και πετούν. Κανείς δεν ξέρει κατά πού πάνε.

18Κοιμήθηκαν για πάντα οι άρχοντές σου, των Ασσυρίων βασιλιά! Οι στρατηγοί σου δε σαλεύουν πια. Οι πολεμιστές σου έχουν σκορπίσει στα βουνά· δεν είν’ κανείς να τους συνάξει. 19Δε βρίσκουν γιατρειά τα τραύματά σου· κι έχεις θανατηφόρες τις πληγές. Εκείνοι που μαθαίνουν τα όσα έπαθες χειροκροτούν απ’ τη χαρά τους. Γιατί απ’ την επίμονη σκληρότητά σου ποιος ξέφυγε;

Σκέψου

Σε μια πλαγιά σκεπασμένη με χλωρό χορτάρι, υγρή και γεμάτη λάσπες, όσο γεροδεμένος κι αν είναι κανείς κι όσο κι αν προσπαθεί να συγκρατήσει τον σκύλο του, που τον έβγαλε βόλτα, εύκολα μπορεί να παρασυρθεί και να πέσει –ακόμη κι αν δεν έχει κανέναν σκύλο να προσέξει!

Αν αρχίσεις να γλιστράς, είναι δύσκολο να σταματήσεις στη γλιστερή πλαγιά. Και το χειρότερο είναι να παρασύρεις και άλλους ανθρώπους στη γλίστρα σου! Στη συγκεκριμένη περικοπή βλέπουμε τις μεγάλες επιπτώσεις που αντιμετώπισαν οι κάτοικοι της Νινευή, καθώς γλιστρούσαν κι απομακρύνονταν από τον Θεό Είχαν ιλιγγιώδη αύξηση στην ευημερία τους, αλλά τώρα οι έμποροι πήραν τα κεφάλαιά τους κι έφυγαν (εδ. 16-17). Δεν ήταν ανόητοι να μείνουν εκεί, όταν όλα τελείωναν. Η μεγάλη εκείνη πόλη είχε καταληφθεί από λήθαργο και όλο γλιστρούσε… (εδ. 18).

Πολλές φορές είναι σωστό να κάνουμε μια καινούργια αρχή στη ζωή μας σταθερά με τον Χριστό, χωρίς να υποχωρούμε γλιστρώντας σε συμβιβασμούς με τον κόσμο. Αγωνίζεσαι; Αντιμετωπίζεις τα προβλήματά σου ή απλά γλιστράς στη λάσπη;

Ανταποκρίσου

Κύριε, μακάρι κάθε μέρα με ελπίδα κι ευγνωμοσύνη στην καρδιά να αισθάνομαι την αγάπη και τη δύναμή σου στη ζωή μου, με υπακοή σ’ εσένα, χωρίς να παρασύρομαι από το πνεύμα του κόσμου. Αμήν.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ζαχαρίας 3, Ψαλμός 148

← Ήρωες που νικούν Ευλογία →

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.

ΕΓΓΡΑΦΗ

[WORDPRESS_PDF]

Ναούμ 3

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Στοιχεία επικοινωνίας:

Contact info

Με μια ματιά

Αt a glance

Ελληνικός Βιβλικός Σύνδεσμος

Hellenic Scripture Union