Μείνει σιωπηλά λίγα λεπτά ενώπιον του Κυρίου. Μπορεί να σου μιλήσει, μπορεί και όχι, αλλά σίγουρα είναι μαζί σου.
Ησαΐας 32:1-20
Καθώς μπαίνουμε σιγά σιγά στον χειμώνα, βλέπουμε τα περισσότερα δέντρα ξερά και εντελώς γυμνά από φύλλα. Τα πουλιά και τα έντομα ησυχάζουν και κρύβονται. Στη μνήμη μας έχει ξεθωριάσει η εικόνα του όμορφου, ανοιξιάτικου τοπίου, αλλά οι εποχές διαδέχονται η μια την άλλη και η άνοιξη βρίσκεται και πάλι μπροστά μας.
Και στην ιστορία που διαβάζουμε υπάρχει ένας κύκλος: αμαρτία, συνέπειες, μετάνοια, σωτηρία και πάλι αμαρτία. Οι πλούσιες γυναίκες της Ιερουσαλήμ, μέσα στην αυταρέσκειά τους, φαίνεται να είχαν ξεχάσει τι ακολουθεί την αμαρτία. Η Ασσυρία επρόκειτο να ερημώσει τη γη τους. Αυτές όμως, μολονότι υπήρχε χρόνος να αντιδράσουν και να αλλάξουν -αν είχαν δώσει προσοχή- συνέχιζαν να αγνοούν τον ενοχλητικό προφήτη.
Ο Ιούδας πρέπει να έμοιαζε με δέντρο τον χειμώνα. Πως θα μπορούσε να αποκτήσει πάλι ζωή; Υπήρχε ελπίδα ανανέωσης; Η ελπίδα, τότε όπως και τώρα, στηριζόταν στους ώμους ενός δίκαιου βασιλιά (εδ. 1). Ο Ιησούς ήρθε να εξαγγείλει τη βασιλεία Του και μια ημέρα θα επιστρέψει για να φέρει «ησυχία και ασφάλεια παντοτινή» (εδ. 17) στους ανθρώπους και στην υπόλοιπη δημιουργία. Εμείς οφείλουμε να αποδεχόμαστε την οδυνηρή σημερινή πραγματικότητα, αλλά και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ετοιμαζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο.
Δανιήλ 10–12, Ψαλμοί 135–136

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
