loader image
Επικύρωση

Τετάρτη, 18/02/2026

Προετοιμάσου

Ηρέμησε και ετοιμάσου να ακούσεις τον Θεό.

Απόσπασμα της Βίβλου:
Γαλάτες 2:1-10
1Έπειτα, μετά από δεκατέσσερα χρόνια, ανέβηκα πάλι στα Ιεροσόλυμα με το Βαρνάβα παίρνοντας μαζί μου και τον Τίτο. 2Ανέβηκα ύστερα από υπόδειξη του Κυρίου. Τους εξέθεσα το ευαγγέλιο που κηρύττω στους εθνικούς. Το εξέθεσα ιδιαίτερα στους προκρίτους, μήπως αγωνίστηκα ή αγωνίζομαι μάταια. 3Ούτε ο Τίτος, όμως, που ήταν μαζί μου, και ήταν εθνικός, αναγκάστηκε να υποβληθεί στην περιτομή. 4Κι ας ήταν εκεί οι παρείσακτοι ψευδάδελφοι, που γλίστρησαν ανάμεσά μας σαν κατάσκοποι με στόχο την ελευθερία μας, που την έχουμε χάρη στο έργο του Ιησού Χριστού, και θέλουν να μας κάνουν δούλους. 5Δεν υποχωρήσαμε ούτε στιγμή στις απαιτήσεις τους, για να μείνει ανόθευτο το ευαγγέλιο για χάρη σας.
6Οι πρόκριτοι πάλι –τι ήταν άλλοτε δε μ’ ενδιαφέρει· ο Θεός δεν ξεχωρίζει πρόσωπα– αυτοί δεν πρόσθεσαν τίποτε σε όσα είπα εγώ. 7Αντίθετα μάλιστα, είδαν ότι ο Θεός μού έχει αναθέσει το κήρυγμα του ευαγγελίου στους εθνικούς, όπως στον Πέτρο στους περιτμημένους. 8Γιατί αυτός που όρισε τον Πέτρο απόστολο για τους Ιουδαίους, όρισε κι εμένα απόστολο για τους εθνικούς. 9Όταν κατάλαβαν, λοιπόν, πως μου δόθηκε η χάρη του Θεού, ο Ιάκωβος και ο Κηφάς και ο Ιωάννης, που θεωρούνται στυλοβάτες, έσφιξαν το χέρι το δικό μου και του Βαρνάβα σ’ ένδειξη αναγνώρισης και συμφώνησαν να κηρύττουμε εμείς στους εθνικούς κι αυτοί στους Ιουδαίους. 10Μας ζήτησαν μόνο να θυμόμαστε τους φτωχούς χριστιανούς της Ιουδαίας, και ξέρετε με πόσο ζήλο φρόντισα γι’ αυτό.
Σκέψου

Οι Γαλάτες έπρεπε να σιγουρευτούν ότι ο Παύλος δεν ήταν τρελός ή απατεώνας (1:6–9). Για τον λόγο αυτό τους αναφέρει με ποιον τρόπο (εδ. 1-2), μετά από πολύ χρόνο περισυλλογής, παρουσίασε την κλήση του στους ηγέτες της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ, εκθέτοντας ταπεινά την κατάστασή του και επιδιώκοντας την έγκρισή τους (εδ. 9). Σε εκείνη τη συνάντηση πήγε ύστερα από παρότρυνση του Θεού (εδ. 2), μαζί με τον Τίτο, έναν απερίτμητο Εθνικό προσήλυτο, και τον Βαρνάβα, του οποίου το όνομα σημαίνει «ο ενθαρρύνων» (Πράξεις 4:36).

Η παρουσία του Τίτου παρείχε ένα σημαντικό πρόσθετο στοιχείο στην ερμηνεία της ελευθερίας που είχαν αποκτήσει οι πιστοί εν Χριστώ (εδ. 3-5). Ευτυχώς για το μέλλον της νεοσύστατης εκκλησίας, οι ηγέτες της (ο Ιάκωβος, ο Πέτρος και ο Ιωάννης), οι οποίοι κάποτε ανησυχούσαν για την αποδοχή του Χριστού από τους Εθνικούς (π.χ. Ματθαίος 15:21-28, Πράξεις 10), αναγνώρισαν και αποδέχθηκαν το μήνυμα της χάρης του Παύλου προς Εθνικούς (εδ. 7-9), όπως και την κλήση του Πέτρου προς τους Ιουδαίους (εδ. 7). Έτσι, ο Παύλος μπορεί να διαβεβαιώσει τους Γαλάτες χριστιανούς ότι η διδασκαλία του επικυρώνεται από τους ηγέτες της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ (εδ. 9).
Η φροντίδα των φτωχών (εδ. 10) αποτελούσε έναν ενισχυτικό παράγοντα της ενότητας των πιστών (Εβραίων και Εθνικών), καθώς η εκκλησία εξαπλωνόταν πέρα από την Ιερουσαλήμ (π.χ. Ρωμαίους 15:26-27).

Ανταποκρίσου
Υπάρχει κάτι που ανυπομονείς να κάνεις για τον Θεό; Συζήτησε τις ιδέες σου με άλλους έμπειρους πιστούς.
Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Λευιτικό 1–3, Ματθαίος 5

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.

ΕΓΓΡΑΦΗ

[WORDPRESS_PDF]

Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.