Κάθε πράξη μας έχει ένα κόστος και παράγει συνέπειες. Τίποτα δεν μπορεί να αναιρεθεί.

Η είσοδος της αμαρτίας κατέστρεψε την τάξη που χαρακτήριζε τα δύο πρώτα κεφάλαια της Γένεσης, ενεργοποιώντας μια ρήξη που θα επηρέαζε για πάντα κάθε άνθρωπο και κάθε μέλος της δημιουργίας. Ρωγμές επέρχονται σε τρεις βασικούς τομείς. Πρώτον, η ανθρωπότητα εμπλέκεται σε μια οδυνηρή μάχη με το κακό, αντί να απολαμβάνει την απρόσκοπτη κοινωνία με τον Θεό (εδ. 15). Δεύτερον, η αρμονία μεταξύ ανδρών και γυναικών αντικαθίσταται από την εχθρότητα (εδ. 16). Τρίτον, η γη απαιτεί τον ανθρώπινο μόχθο και καταρρέει κάτω από το βάρος της ανθρώπινης εκμετάλλευσης (εδ. 17-19, Ρωμαίους 8:20-22).

Το σημερινό απόσπασμα εκλαμβάνεται συχνά ως «τιμωρία» στην ιστορία της δημιουργίας, ως μια καταδικαστική απόφαση από έναν θυμωμένο δικαστή στους παραβάτες. Ωστόσο, υπάρχει ένας άλλος τρόπος προσέγγισής του. Αν παραβλέπουμε τις οδηγίες του κατασκευαστή για τη χρήση μιας συσκευής, μπορεί να προκαλέσουμε φθορές και δυσλειτουργίες. Ομοίως, η απόκλιση από το σχέδιο του Θεού επιφέρει αρνητικές συνέπειες στη δημιουργία Του. Τα λόγια του Θεού (εδ. 16-19) δεν πρέπει να ερμηνευθούν ως επιβληθείσες τιμωρίες, αλλά ως προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθούν οι αναπόφευκτες συνέπειες της αμαρτίας με την πάροδο του χρόνου. Λόγου χάρη, το Γένεση 3:16 δεν αποτελεί προδιαγραφή μιας νέας τάξης σε σχέση με τον γάμο, αλλά περιγραφή της αταξίας που βασιλεύει όταν κυριαρχεί η αμαρτία. Ο Θεός δεν εξαγγέλλει τιμωρία, αλλά προβλέπει ότι η πάλη για την εξουσία θα υπονομεύσει κάθε προηγούμενη αρμονική συνεργασία.

Γένεση 9–10,  Πράξεις 4