Στις κηδείες γίνεται αναφορά στη ζωή και τον χαρακτήρα του νεκρού. Για ποιους λόγους θα ήθελες να σε θυμούνται;
Εβραίους 11:8-22
Σήμερα προχωράμε στις ιστορίες των πατριαρχών: των ιδρυτικών οικογενειών όλων όσων αυτοαποκαλούνται Εβραίοι και της πνευματικής οικογένειας όλων όσων μέσω του Ιησού έχουν κληρονομήσει την ευλογία που δόθηκε στον Αβραάμ (Γαλάτες 3:14). Η πίστη αυτών των ηρώων στον Θεό τούς οδήγησε να εγκαταλείψουν το άνετο και οικείο περιβάλλον τους και να κατευθυνθούν προς μια άγνωστη κατεύθυνση, να αποκτήσουν παιδί σε μεγάλη ηλικία, να πιστέψουν στην ανάσταση… Και αυτά είναι μόνο η αρχή!
Ακόμα και μπροστά στον θάνατο, είχαν την πίστη ότι μια ημέρα αυτό που έλπιζαν θα γινόταν πραγματικότητα (εδ. 13). Ο Θεός έδωσε συγκεκριμένες υποσχέσεις στον Αβραάμ για το μέλλον, στις οποίες αυτός ακουμπούσε με σιγουριά. Για μας σήμερα, η πίστη στις υποσχέσεις του Θεού για το μέλλον αφορά, εν τέλει, τον θάνατο. Για όλους όσοι πιστεύουμε στον Ιησού, ο θάνατος είναι το τελευταίο βήμα πίστης. Ζούμε με πίστη και πεθαίνουμε με πίστη, έχοντας τη βεβαιότητα ότι ο Ιησούς θα μας συναντήσει και θα μας πάει στο σπίτι μας στην ουράνια πόλη, της οποίας «αρχιτέκτονας και δημιουργός» είναι ο Θεός (εδ. 10).
Παροιμίες 19–20, Α΄ Θεσσαλονικείς 2
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]