Σκέψου τις φορές που βίωσες τη σιωπή του Θεού και όσα, θετικά ή αρνητικά, αποκόμισες από αυτή.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε ένα ήσυχο μέρος και θα απολαμβάνεις την ηρεμία, σκέψου την ιστορία του Ηλία και την επικοινωνία που είχε με τον Θεό μέσα από ένα μικρό αεράκι (Α΄ Βασιλέων 19:12). Είναι δύσκολο να απολαύσει κανείς την εξωτερική σιωπή στον σημερινό πολύβουο κόσμο. Ίσως είναι ακόμα πιο δύσκολο να βιώσει την εσωτερική σιωπή, μέσα στο πλήθος των ξέφρενων σκέψεων και των έντονων συναισθημάτων μας. Ωστόσο, σε αυτό μας καλεί ο σημερινός ψαλμός.

Τρεις ιδιότητες χαρακτηρίζουν τον ψαλμωδό, οι οποίες αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους: είναι ταπεινός (εδ. 1), ήρεμος (εδ. 2) και γεμάτος ελπίδα (εδ. 3). Κάθε μία από τις ιδιότητες αυτές οδηγεί στην επόμενη. Καθώς απορρίπτουμε συμπεριφορές οι οποίες χαρακτηρίζονται από αλαζονεία και επιθυμία να πάρουμε τον έλεγχο, οι οποίες μας εμπλέκουν σε καταστάσεις που δεν μας αφορούν, ανακαλύπτουμε μια ικανοποιητική ειρήνη. Νιώθουμε σαν ένα απογαλακτισμένο παιδί που καταναλώνει πια στερεά τροφή και έχει μάθει να εμπιστεύεται αυτόν που το ταΐζει. Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να βιώνουμε συνεχώς αυτή τη σίγουρη, σταθερή προσκόλληση στον Θεό; Η ελπίδα μας τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον θα ήταν σταθερή και διαρκής.

Δευτερονόμιο 19–20, Ρωμαίους 4