Τι θα ανακάλυπτες αν φώτιζες με έναν φακό τη σοφίτα, την αποθήκη ή πίσω από κάποια παλιά έπιπλα;
Α΄ Ιωάννη 1:5–2:2
5Αυτό είναι το μήνυμα που ακούσαμε από τον Ιησού Χριστό και σας το μεταφέρουμε: Ο Θεός είναι φως, και δεν υπάρχει σ’ αυτόν καθόλου σκοτάδι. 6Αν, λοιπόν, ισχυριστούμε πως έχουμε κοινωνία με το Θεό, ενώ ζούμε στο σκοτάδι, λέμε ψέματα, και οι πράξεις μας δε συμφωνούν με την αλήθεια. 7Αν όμως ζούμε μέσα στο φως, όπως ο Θεός είναι στο φως, τότε έχουμε κοινωνία και μεταξύ μας, και το αίμα που πρόσφερε με το θάνατό του ο Υιός του ο Ιησούς μάς καθαρίζει από κάθε αμαρτία. 8Αν ισχυριστούμε πως είμαστε αναμάρτητοι, εξαπατούμε τον εαυτό μας και δε λέμε την αλήθεια. 9Αν όμως ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός, που είναι αξιόπιστος και δίκαιος, θα συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και θα μας καθαρίσει από κάθε άδικη πράξη. 10Αν ισχυριστούμε πως δεν έχουμε ποτέ αμαρτήσει, βγάζουμε ψεύτη το Θεό, και ο λόγος του δε ζει μέσα μας.
1Παιδιά μου, αυτά σας τα γράφω για να σας προτρέψω να μην αμαρτάνετε. Αν όμως κάποιος αμαρτήσει, έχουμε συνήγορο κοντά στον Πατέρα, τον δίκαιο Ιησού Χριστό. 2Αυτός θυσιάστηκε για να μας ελευθερώσει από τις αμαρτίες μας, και μάλιστα θυσιάστηκε όχι μόνο για τις δικές μας αμαρτίες, αλλά και όλου του κόσμου.
Σε αυτή την επιστολή ο Ιωάννης παρουσιάζει τη ζωή του Θεού μέσα από δύο μεγάλες αλήθειες: ο Θεός είναι φως (1:5) και ο Θεός είναι αγάπη (4:8).
Το φως του Θεού λάμπει στη ζωή μας και εμφανίζει όλο και περισσότερο τις βρόμικες γωνίες μέσα μας. Θα ήταν ασυνεπές και, επομένως, λάθος να ισχυριστούμε ότι βρισκόμαστε σε κοινωνία με τον Θεό και στην πραγματικότητα να ζούμε στο σκοτάδι (1:6). Όμως, μια μερίδα ανθρώπων στην εκκλησία αρνούνταν την πραγματικότητα της αποστολής του Χριστού στον κόσμο και υποστήριζαν ότι δεν είχαν αμαρτία (1:10). Έτσι, έδειχναν ότι όχι μόνο δεν είχαν ανώτερη πνευματικότητα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχαν καθόλου τον λόγο του Θεού μέσα τους.
Λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε όταν το φως του Θεού αποκαλύπτει όλο και περισσότερη βρομιά σε κρυφές πλευρές της εσωτερικής μας ζωής; Πρέπει να θυμόμαστε το σχέδιο του Θεού για την αμαρτία μας – τον θάνατο του Ιησού στον Σταυρό (1:7). Πρέπει να ομολογούμε τις αμαρτίες μας για να μπορεί ο Θεός να συνεχίσει να μας συγχωρεί και να μας εξαγνίζει (1:9). Τέλος, να μην αναπαυόμαστε στην αμαρτία μας ούτε στην τελειομανία μας, αλλά στο τέλειο σχέδιο του Θεού για την αντιμετώπιση της αμαρτίας (2:1-2).
Αμώς 7–8, Αποκάλυψη 8
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
