«Πώς ένας ξένος, που ήρθε απ’ τα έθνη, να μπει σε γενιά θεϊκή;»

Τα κεφάλαια 1–11 της Γένεσης παρέχουν μια ευρεία οπτική αντίληψη της ανθρωπότητας, καθώς τονίζουν επανειλημμένα ότι όλοι οι άνθρωποι φέρουν την εικόνα του Θεού και είναι δημιουργημένοι και ευλογημένοι από Αυτόν (1:26-28, 5:1-2, 9:6-7). Μετά τον κατακλυσμό ο Θεός δεσμεύτηκε μέσω μιας διαθήκης Του με τον Νώε και τους «απογόνους» του «για όλες τις γενιές στο μέλλον» (9:8-12). Αυτοί οι «απόγονοι» του Νώε κατονομάζονται στο 10ο κεφάλαιο της Γένεσης. Πρόκειται για έθνη ή ιδρυτές τους, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων γνωστών ονομάτων: Βαβυλώνα, Ασσυρία, Αίγυπτος, Χαναάν, Σόδομα και Γόμορρα (εδ. 10,11,13,15,19).

Το 12ο κεφάλαιο της Γένεσης επικεντρώνεται στον Αβραάμ, τον πατριάρχη του Ισραήλ, ο οποίος προέρχεται από τη γραμμή του Σημ (10:31, 11:10–26). Αν και στο μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης η εστίαση παραμένει επάνω στον Ισραήλ, η επιλογή αυτού του έθνους από τον Θεό ποτέ δεν αποκλείει άλλα έθνη, παρόλο που αυτά συχνά αντιτίθενται τόσο στον Θεό όσο και στον Ισραήλ. Η υπόσχεση του Θεού προς τον Αβραάμ δεν περιοριζόταν στο να κάνει τον Ισραήλ «μεγάλο έθνος». Αντίθετα, τα σχέδιά Του είναι ευρεία και περιλαμβάνουν όλο τον κόσμο: «μ’ εσένα θα ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης» (Γένεση 12:2-3).

Το 10ο κεφάλαιο της Γένεσης ονομάζεται «Κατάλογος των Εθνών», καθώς απαριθμεί 70 έθνη. Η αποστολή από τον Ιησού κάποιων από τους 70 (ή 72) μαθητές πριν από Αυτόν σε κάθε πόλη που επρόκειτο να επισκεφθεί, πιθανώς συμβολίζει ότι τα καλά νέα του ευαγγελίου απευθύνονται σε όλα τα έθνη (Λουκάς 10:1). Και σε μας, τους πιστούς του Χριστού, έχει δοθεί η εντολή από τον Ιησού να «κάνουμε μαθητές όλα τα έθνη» (Ματθαίος 28:19).

Γένεση 26–27, Ψαλμός 6