Πώς ήταν η εβδομάδα που πέρασε; Προσπάθησε να την δεις κάτω από το πρίσμα του σημερινού ψαλμού.

Ο Κύριος έκανε θαυμαστά πράγματα για τον λαό Του (εδ. 3). Μετά την εξορία και την αιχμαλωσία σε μια ξένη χώρα, ο Θεός επαναπάτρισε τον λαό Του, πιθανότατα γύρω στο 358 π.Χ.. Τώρα, καθώς ανεβαίνουν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν, οι Ισραηλίτες ψάλλουν ύμνους δοξολογίας (εδ. 2), ενθυμούμενοι όλα όσα έκανε ο Θεός γι’ αυτούς. Τόσο μεγάλη είναι η δοξολογία τους, που οι γύρω λαοί δεν μπορούν παρά να παρατηρήσουν και να αναγνωρίσουν το μεγαλείο του Θεού τους. Η λατρεία μας μπορεί να γίνει μια μαρτυρία από μόνη της.

Η χαρά τους τους συνεπαίρνει. Η επιστροφή στην πατρίδα τους μοιάζει με ένα όνειρο (εδ. 2-3). Αλλά στη συνέχεια έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα (εδ. 4-6). Κατά την απουσία τους η γη ερημώθηκε κι αυτοί προσεύχονται στον πιστό και γενναιόδωρο Θεό τους για αποκατάσταση (εδ. 4).

Ωστόσο, η αποκατάσταση δεν θα είναι γρήγορη. Στην πραγματικότητα θα μεσολαβήσουν χρόνια σκληρής δουλειάς και δακρύων πριν δουν τον καρπό των κόπων τους (εδ. 6). Και εμείς, παρά τις δυσκολίες και τη θλίψη που μας προκαλεί ο ταραγμένος κόσμος μας, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ο Θεός είναι πιστός και θα μας δώσει δύναμη να εργαζόμαστε όπου μας έχει τοποθετήσει. Τώρα μπορεί να θρηνούμε, αλλά «οι ξερές κοίτες των χειμάρρων» θα γεμίσουν με απροσδόκητους τρόπους (εδ. 4).

Λευιτικό 10–12, Ψαλμός 20