Πως είσαι μέσα σου; Γεμάτος ελπίδα και ευτυχία ή γεμάτος απογοήτευση και πένθος;
Ψαλμοί 42–43
Δύο πράγματα προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς διαβάζουμε αυτούς τους ψαλμούς. Το ένα είναι η απελπιστική κατάσταση του ψαλμωδού. Αισθάνεται μακριά από τον Θεό (42:2,3) και βαθιά μόνος. Είναι «περίλυπος» και «ταράσσεται εντός του», αντιμετωπίζει σωματικό πόνο και συναισθηματική αναστάτωση. Πολύ συχνά αυτή είναι και η δική μας κατάσταση. Ζούμε σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε πτώση και υποφέρουμε. Όπου και αν κοιτάξουμε υπάρχουν κατάθλιψη, συγκρούσεις και θάνατος.
Το άλλο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι συνυφασμένη με αυτή την πιο σκληρή πραγματικότητα είναι η αναγνώριση μιας μεγαλύτερης αλήθειας: μπορούμε να θέσουμε την ελπίδα μας στον Θεό και η ελπίδα μας δεν θα διαψευσθεί. Ξανά και ξανά, με σταθερή αποφασιστικότητα, ο ψαλμωδός επιλέγει να δοξάζει το Θεό και να κρατήσει την ελπίδα ζωντανή (42:5,11 και 43:5). Επιλέγει να θυμάται την πιστότητα του Θεού στο παρελθόν και, ενώ δεν μπορεί να την αισθανθεί, αναγνωρίζει την παρουσία του Θεού δίπλα του στο παρόν (42:8).
Ό, τι κι αν έχουμε να αντιμετωπίσουμε, έχουμε πλήρη ελευθερία να είμαστε αληθινοί και ειλικρινείς με τα συναισθήματά μας. Αλλά έχουμε επίσης και μια επιλογή – να συνεχίσουμε να δοξάζουμε τον Θεό, να θυμόμαστε αυτό που ξέρουμε ότι είναι αλήθεια γι’ Αυτόν και να στηρίζουμε την ελπίδα μας σ’ Αυτόν που κρατάει τα πάντα στα χέρια Του.
Γένεση 14–15, Πράξεις 6

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
