Δόξασε τον Θεό γιατί είσαι παιδί της υπόσχεσης, εκπλήρωση της υπόσχεσης που έδωσε προ αιώνων ο Θεός στον Αβραάμ και τη Σάρα.

Το σημερινό ανάγνωσμα μπορεί να φαίνεται δυσνόητο σε μας, αλλά οι Εβραίοι αναγνώστες του Παύλου γνώριζαν την ιστορία. Ο Θεός είχε υποσχεθεί στον Αβραάμ ένα γιο με τη σύζυγό του, τη Σάρα, αλλά η σχέση του με τη δούλη της Σάρας, την Άγαρ, είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του Ισμαήλ (Γένεση 16,21). Χρόνια μετά η υπόσχεση του Θεού εκπληρώθηκε στον Ισαάκ. Από αυτή την ιστορία εκπορεύονται οι όροι «γιος της υπόσχεσης» και «γιος της δούλης» (εδ. 22-23).

Ο Παύλος χρησιμοποιεί και κάποιες άλλες λεπτομέρειες από την ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης. Το όρος Σινά (εδ. 24) φέρνει στο νου των αναγνωστών τον νόμο του Μωυσή. Κάτω από το φως της μετά Χριστόν εποχής αντιλαμβανόμαστε την απελπιστική υποδούλωση των ανθρώπων στις διατάξεις του. Η πόλη της Ιερουσαλήμ (εδ. 25) μεταφορικά ενσαρκώνει την υποταγή των ανθρώπων στην παλιά διαθήκη. Τώρα, εν Χριστώ, προσβλέπουμε στην άνω Ιερουσαλήμ (εδ. 26).

Το 27ο εδάφιο αναφέρεται στην εξορία του λαού του Θεού (Ησαΐας 54:1). Ο λαός ένιωθε εγκαταλειμμένος, αλλά ο Θεός τους επανέφερε στη γη της επαγγελίας και τώρα, εν Χριστώ, τα πνευματικά παιδιά του Αβραάμ είναι αναρίθμητα. Κι εμείς είμαστε παιδιά της υπόσχεσης, σαν τον Ισαάκ. Ο Παύλος μας προτρέπει να απελευθερωθούμε από τα δεσμά της δουλείας. Αυτό θα φέρει διαμάχες (εδ. 29-30), γιατί οι παλιές μέθοδοι πρέπει να αντικατασταθούν. Τώρα πρέπει να ζήσουμε ως παιδιά της ελεύθερης (εδ. 31).

Λευιτικό 17–18, Ματθαίος 10