«Η αγάπη του Θεού για μας μυστήριο που δεν φτάνω/ προσφέρει τον Μονογενή στον Γολγοθά επάνω».

Η αφήγηση του Ιωάννη για τη σταύρωση του Ιησού είναι εκπληκτικά σύντομη. Μήπως του ήταν εξαιρετικά επίπονο να επαναφέρει στη μνήμη του όσα είχε δει και ακούσει; Πάντως μας επισημαίνει την απάντηση του Πιλάτου στους αρχιερείς των Ιουδαίων (εδ. 21-22) και τη διακήρυξή του για το υποτιθέμενο έγκλημα του Ιησού. Αυτό που προοριζόταν να λειτουργήσει ως αποτρεπτικός παράγοντας, γίνεται μια ξεκάθαρη δήλωση της θέσης του Ιησού. Ο αληθινός αντιπρόσωπος του Θεού, που εργάζεται για τη βασιλεία Του, λυτρώνει τους επαναστάτες και αποκαθιστά τα ερείπια της δημιουργίας Του.

Επίσης αξιοσημείωτος είναι ο τρόπος που οι στρατιώτες εκπληρώνουν λεπτομερείς προφητείες της Αγίας Γραφής (εδ. 24). Αυτοί που ενεργούν εναντίον του Θεού συμμετέχουν εν αγνοία τους στο σχέδιό Του. Πόσο καθησυχαστικό είναι αυτό! Ο Θεός παίρνει το πονηρό έργο των ανθρώπων και των πονηρών δυνάμεων και το μετατρέπει σε καλό (Γένεση 50:20, Ρωμαίους 8:28). Αν μπορεί να το κάνει αυτό, τι ρόλο παίζουν τα λάθη μας; Αν τίποτα σε όλη τη δημιουργία δεν μπορεί να εμποδίσει τα σχέδιά Του ή να μας χωρίσει από την αγάπη Του (Ρωμαίους 8:31-39), δεν έχουμε τίποτα και κανέναν να φοβηθούμε, ούτε καν τον εαυτό μας.

Ο Ιησούς προνοεί για τη Μαρία στις τελευταίες στιγμές Του και παραμένει πιστός στα λόγια και στα σχέδια του Θεού. Η γνώση ότι η πιστότητα του Θεού στα αγαθά, κυρίαρχα σχέδιά Του είναι απεριόριστη μας επιτρέπει να κοιτάζουμε σε κάθε συνθήκη πέρα από τον εαυτό μας. Αυτό είναι το σταθερό θεμέλιο που μας βοηθά να παραμείνουμε κι εμείς πιστοί σε Αυτόν και σε ό,τι μας προορίζει να γίνουμε.

Ιησούς του Ναυή 10–11, Ψαλμός 38