Προσωρινή μετάνοια

Πέμπτη, 02/04/2026

Προετοιμάσου

«Κύριε άλλαξε την καρδιά μου και κάνε την να μοιάζει στη δική Σου».

Απόσπασμα της Βίβλου:

Έξοδος 9:13-35

13Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: «Σήκω αύριο το πρωί και πήγαινε να παρουσιαστείς στο Φαραώ και να του πεις ότι ο Κύριος, ο Θεός των Εβραίων λέει: “άσε το λαό μου να πάει να με λατρεύσει, 14γιατί αυτή τη φορά, εγώ θα στρέψω όλα μου τα χτυπήματα σ’ εσένα τον ίδιο, στους αυλικούς σου και στο λαό σου, για να μάθεις ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός σαν εμένα σ’ ολόκληρη τη γη. 15Αν είχα απλώσει το χέρι μου και σε είχα χτυπήσει εσένα και το λαό σου με θανατικό, θα είχατε εξαφανιστεί από τη γη. 16Αλλά σε άφησα να ζήσεις, για να δεις τη δύναμή μου και να κηρυχτεί το όνομά μου σ’ ολόκληρη τη γη. 17Ωστόσο εσύ εξακολουθείς να καταφρονείς το λαό μου και να μην τον αφήνεις να φύγει. 18Γι’ αυτό κι εγώ, αύριο την ίδια ώρα, θα κάνω να πέσει τέτοιο χοντρό χαλάζι, που όμοιο του ποτέ δεν έπεσε στη Αίγυπτο, αφότου αυτή υπήρξε μέχρι σήμερα. 19Και τώρα, στείλε και ειδοποίησε να σταβλίσουν τα κοπάδια σου και να μαζέψουν ό,τι άλλο έχεις και είναι έξω στα χωράφια· όλοι οι άνθρωποι και τα ζώα που θα βρεθούν στο ύπαιθρο και δε θα έχουν συναχθεί κάτω από κάποια στέγη, θα πέσει το χαλάζι πάνω τους και θα πεθάνουν”».

20Όσοι από τους αξιωματούχους του Φαραώ σεβάστηκαν το λόγο του Κυρίου, φρόντισαν κι έβαλαν σε υπόστεγα τους δούλους και τα ζώα τους. 21Όσοι δεν υπολόγισαν το λόγο του Κυρίου, άφησαν τους δούλους και τα ζώα τους στο ύπαιθρο.

22Είπε λοιπόν ο Κύριος στο Μωυσή: «Σήκωσε το χέρι σου στον ουρανό, κι ας πέσει χαλάζι σ’ ολόκληρη την Αίγυπτο, πάνω στους ανθρώπους, στα ζώα και στα σπαρτά έξω στους αγρούς». 23Ο Μωυσής σήκωσε το ραβδί του στον ουρανό, κι ο Κύριος άρχισε να στέλνει βροντές και χαλάζι. Κεραυνοί πέφτανε στη γη και αστραπές συνόδευαν το χαλάζι σ’ όλη τη χώρα. 24Από τότε που η Αίγυπτος είχε γίνει έθνος, δεν είχε ξαναπέσει χαλάζι τόσο δυνατό. 25Σ’ ολόκληρη τη χώρα το χαλάζι κατέστρεψε όσους ανθρώπους και ζώα βρέθηκαν έξω στα χωράφια, καθώς και όλη τη βλάστηση· επίσης έσπασαν όλα τα δέντρα στο ύπαιθρο. 26Και μόνο στην περιοχή της Γεσέν, όπου κατοικούσαν οι Ισραηλίτες, δεν έπεσε χαλάζι.

27Τότε έστειλε ο Φαραώ και κάλεσε το Μωυσή και τον Ααρών και τους είπε: «Αυτή τη φορά αμάρτησα· ο Κύριος είναι δίκαιος, ενώ εγώ κι ο λαός μου είμαστε ένοχοι. 28Παρακαλέστε τον Κύριο, να σταματήσουν οι βροντές και το χαλάζι κι εγώ θα σας αφήσω να φύγετε· δεν είστε υποχρεωμένοι να μείνετε άλλο εδώ».

29Ο Μωυσής τού απάντησε: «Μόλις βγω από την πόλη, θα υψώσω τα χέρια μου στον Κύριο. Θα πάψουν οι βροντές, και θα σταματήσει το χαλάζι, για να δεις ότι η γη ανήκει στον Κύριο. 30Ξέρω όμως ότι εσύ και οι αυλικοί σου δεν φοβόσαστε ακόμη τον Κύριο, το Θεό».

31Το λινάρι και το κριθάρι είχαν καταστραφεί, γιατί το κριθάρι είχε κιόλας στάχυα και το λινάρι ανθό. 32Το σιτάρι όμως κι η βρίζα δεν είχαν καταστραφεί, γιατί βλασταίνουν αργότερα.

33Ο Μωυσής έφυγε από το Φαραώ κι από την πόλη και ύψωσε τα χέρια του προς τον Κύριο. Τότε έπαψαν οι βροντές και το χαλάζι και σταμάτησε να βρέχει. 34Μόλις είδε ο Φαραώ ότι έπαψε η βροχή, το χαλάζι και οι βροντές, έπεσε πάλι στην ίδια αμαρτία: Παρέμεινε άκαμπτος κι αυτός και οι αυλικοί του, 35και δεν άφησε τους Ισραηλίτες να φύγουν, όπως το είχε πει ο Κύριος στο Μωυσή.

Σκέψου

Τη μετατροπή του νερού του Νείλου σε αίμα ακολουθούν περισσότερες καταστροφές (7:25 – 9:12). Η καρδιά του Φαραώ δεν μαλακώνει από την επέλαση των βατράχων, των κουνουπιών και των μυγών. Τα ζώα των Αιγυπτίων αρρωσταίνουν, το ίδιο και οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι, αλλά ο Φαραώ συνεχίζει να μην ακούει τον Μωυσή και τον Ααρών.

Στη συνέχεια έρχεται μια παρατεταμένη και θανατηφόρα καταιγίδα. Τότε ο Φαραώ φαίνεται να έχει πάρει το μάθημά του. Λέει στον Μωυσή: «Αυτή τη φορά αμάρτησα» (εδ. 27). Ως τότε αρνούνταν να αναγνωρίσει τον Κύριο, ακόμα και όταν, μετά την πληγή των κουνουπιών, οι μάγοι του του είπαν: «Αυτό είναι επέμβαση Θεού» (8:15). Τώρα αναγνωρίζει ότι έχει αμαρτήσει και υπόσχεται να επιτρέψει την αποχώρηση των Ισραηλιτών αν ο Μωυσής ζητήσει από τον Κύριο να σταματήσει το χαλάζι (εδ. 27-28).

Αλλά ο Φαραώ αλλάζει γνώμη ξανά (εδ. 34-35). Θα ανακαλύψει, όμως, ότι η αποτυχία του να αλλάξει θα οδηγήσει σε περισσότερες επιδείξεις της δύναμης του Θεού για να αναγκαστεί να Τον αναγνωρίσει (εδ. 14) και να επιτρέψει στον λαό Του να Τον προσκυνήσει. Η προσωρινή μετάνοια δεν αποτελεί γνώρισμα μόνο του Φαραώ. Οι προφήτες θα επιπλήξουν αργότερα τον λαό του Θεού για τον ίδιο λόγο, «Σαν πρώιμη ομίχλη είναι η αγάπη σας, σαν τη δροσιά την πρωινή που φεύγει» (Ωσηέ 6:4).

Ανταποκρίσου

Φέρε ενώπιον του Κυρίου τυχόν αμαρτίες για τις οποίες μετανοείς και διαπράττεις ξανά. Ζήτα Του να μαλακώσει την καρδιά σου.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Δευτερονόμιο 27–28, Ρωμαίους 7

← Ρύπανση των υδάτων

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.

ΕΓΓΡΑΦΗ

[WORDPRESS_PDF]

Έξοδος 9:13-35

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Στοιχεία επικοινωνίας:

Contact info

Με μια ματιά

Αt a glance

Ελληνικός Βιβλικός Σύνδεσμος

Hellenic Scripture Union