«Μη φοβηθείς, σε λύτρωσα / σε φώναξα με τ’ όνομά σου, σ’ αγαπώ».
Ιωάννης 20:11-18
11Η Μαρία όμως στεκόταν έξω κοντά στον τάφο κι έκλαιγε. 12Εκεί που έκλαιγε, σκύβει να δει μέσα στο μνήμα, και βλέπει δυο αγγέλους ντυμένους στα λευκά, να κάθονται εκεί που βρισκόταν πριν το σώμα του Ιησού, ο ένας προς το μέρος του κεφαλιού κι ο άλλος προς το μέρος των ποδιών. 13Της λένε τότε εκείνοι: «Γυναίκα, γιατί κλαις;» «Πήραν τον Κύριό μου», τους λέει αυτή, «και δεν ξέρω πού τον έβαλαν». 14Αφού τα είπε αυτά, γύρισε προς τα πίσω και βλέπει τον Ιησού να στέκεται όρθιος, δεν κατάλαβε όμως πως ήταν ο Ιησούς. 15Της λέει τότε εκείνος: «Γυναίκα, γιατί κλαις; Ποιον ζητάς;» Εκείνη νόμισε πως ήταν ο κηπουρός και του λέει: «Κύριε, αν τον πήρες εσύ, πες μου πού τον έβαλες, κι εγώ θα τον πάρω από ’κει». 16Της λέει ο Ιησούς: «Μαρία!» Γυρίζει εκείνη και του λέει: «Ραββουνί!» –που σημαίνει «Διδάσκαλε». 17«Μη μ’ αγγίζεις», της λέει ο Ιησούς, «γιατί δεν ανέβηκα ακόμα προς τον Πατέρα μου· πήγαινε όμως στους αδερφούς μου και πες τους: “ανεβαίνω σ’ εκείνον που είναι δικός μου και δικός σας Πατέρας, δικός μου και δικός σας Θεός”». 18Πηγαίνει τότε η Μαρία η Μαγδαληνή στους μαθητές και τους αναγγέλλει: «Είδα τον Κύριο!» Και διηγήθηκε αυτά που της είχε πει.
Η Μαρία απομακρύνεται από τον τάφο θρηνώντας για την εξαφάνιση του σώματος του Ιησού. Η ανάσταση δεν συγκαταλέγεται καν στις πιθανές εξηγήσεις που μπορεί να δώσει. Η εμφάνιση των αγγέλων δεν φαίνεται να την καθησυχάζει. Το μόνο που μπορούμε να διακρίνουμε στη φωνή της είναι απόγνωση: δεν ξέρω που τον έβαλαν! Λαχταρά να κατευνάσει κάπως την αναστάτωσή της ολοκληρώνοντας τη βιαστική ταφή του σώματος του Ιησού (Μάρκος 16:1). Μέσα στην ταραχή της «μπερδεύει» τον δεύτερο Αδάμ με έναν κηπουρό (μια άλλη αναφορά στη Γένεση, καθώς στον Αδάμ είχε ανατεθεί η φροντίδα της γης). Άραγε πόσο συχνά συναντάμε τον Ιησού χωρίς να το συνειδητοποιούμε, αποσπώμενοι από την απελπισία ή τη βιασύνη μας;
Τη σύγχυσή της διαλύει μια φωνή που την αποκαλεί με το όνομά της (εδ. 16). Το Άγιο Πνεύμα έδωσε μορφή στο χάος, κατά τη δημιουργία, και η φωνή του Θεού έφερε φως στο σκοτάδι. Τώρα η φωνή του Ιησού φέρνει μια νέα εποχή, μια αποκατεστημένη και ανανεωμένη σχέση μεταξύ του ανθρώπου και του Δημιουργού του (εδ. 17). Η σχέση αυτή δεν ξεκινά με αυτοκράτορες ή ευγενείς. δεν ξεκινά καν με τους δώδεκα αποστόλους, αλλά με μια ασήμαντη γυναίκα. Ο Θεός δεν διστάζει να ξεκινήσει με κάτι μικρό και μας καλεί να κάνουμε το ίδιο (Ζαχαρίας 4:10).
Ιησούς του Ναυή 20–22, Ψαλμός 39
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
