«Τους πράους τους οδηγεί στη σωστή απόφαση, σ’ αυτούς το δρόμο του διδάσκει» (Ψαλμός 25:9). Γονάτισε ενώπιον του Θεού με ταπείνωση.
Ιωάννης 1:19-28
19Αυτή είναι η μαρτυρία που έδωσε ο Ιωάννης, όταν οι Ιουδαίοι άρχοντες έστειλαν από τα Ιεροσόλυμα ιερείς και λευίτες να τον ρωτήσουν: «Εσύ ποιος είσαι;» 20Τότε αυτός διακήρυξε και δεν αρνήθηκε· διακήρυξε απερίφραστα: «Δεν είμαι εγώ ο Μεσσίας». 21«Τότε λοιπόν;» τον ρώτησαν. «Μήπως είσαι ο Ηλίας;» Εκείνος είπε: «Όχι, δεν είμαι». «Μήπως είσαι ο προφήτης που περιμένουμε;» Κι απάντησε: «Όχι». 22Τότε του είπαν: «Ποιος είσαι: ώστε να δώσουμε απόκριση σ’ αυτούς που μας έστειλαν· τι έχεις να πεις για τον εαυτό σου;» 23Είπε: «Εγώ είμαι, σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη Ησαΐα,
η φωνή κάποιου που κράζει στην έρημο:
“ισιώστε το δρόμο, να περάσει ο Κύριος”».
24Μεταξύ των απεσταλμένων ήταν και μερικοί Φαρισαίοι, 25οι οποίοι τον ρώτησαν: «Γιατί, λοιπόν, βαφτίζεις, αφού δεν είσαι ούτε ο Μεσσίας ούτε ο Ηλίας ούτε ο προφήτης που περιμένουμε;» 26Αυτός τους αποκρίθηκε: «Εγώ βαφτίζω με νερό· ανάμεσά σας όμως βρίσκεται κιόλας εκείνος που εσείς δεν τον γνωρίζετε. 27Αυτός είναι που έρχεται ύστερα από μένα, που όμως υπάρχει πριν από μένα και που εγώ δεν είμαι άξιος ούτε το λουρί να λύσω από τα υποδήματά του». 28Αυτά συνέβαιναν στην Βηθανία, πέρα από τον Ιορδάνη, εκεί που βάφτιζε ο Ιωάννης.
Αν ήθελες πραγματικά μια δουλειά, νομίζεις ότι θα αντιμετώπιζες τον πειρασμό να χρησιμοποιήσεις υπερβολικές εκφράσεις για να παρουσιάσεις τα επαγγελματικά και προσωπικά σου επιτεύγματα;
Ο Βαπτιστής Ιωάννης μπορεί να βρέθηκε σε παρόμοια κατάσταση όταν δέχτηκε τις ερωτήσεις των ιερέων, των Λευιτών (εδ. 19) και των Φαρισαίων (εδ. 24) σχετικά με την ταυτότητά του. Οι συνομιλητές του μοιάζει να υπονοούν ότι θα μπορούσε πράγματι να είναι ο Ηλίας, ένας προφήτης (εδ. 21) ή ακόμη και ο Μεσσίας (εδ. 20).
Ο Ιωάννης, ωστόσο, αντιστέκεται στον πειρασμό και προσδιορίζει τον εαυτό του εμφατικά ως υποστηρικτικό μέσο του έργου του Χριστού (εδ. 23,26,27).
Η πνευματική ενόραση και ταπείνωση του Ιωάννη έρχεται σε αντίθεση με την πνευματική άγνοια και υπερηφάνεια των θρησκευτικών ηγετών, οι οποίοι τον αμφισβητούν, αν και, λόγω της θέσης τους, θα έπρεπε να είναι σε θέση να αντιληφθούν το έργο που κάνει ο Θεός μέσω αυτού. Όμως, βρίσκονται στο σκοτάδι και όχι στο φως για το οποίο μαρτυρεί ο Ιωάννης (εδ. 19). Ο Θεός δεν περιορίζεται από τις αλαζονικές απόψεις μας για το πώς και μέσω ποιου πρέπει να εργάζεται.
Γένεση 32–33, Πράξεις 12
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
