«Βοήθησέ μας να Σε γνωρίσουμε για να μπορούμε να Σε αγαπήσουμε πραγματικά, έτσι ώστε να μπορούμε να Σε υπηρετούμε ολοκληρωτικά, Εσένα του οποίου η υπηρεσία ισοδυναμεί με τέλεια ελευθερία» (άγιος Αυγουστίνος).

Ο Μωυσής και ο Ααρών αποκτούν πρόσβαση στην αυλή του Φαραώ και υποβάλουν μια τολμηρή απαίτηση (εδ. 1). Το εβραϊκό ρήμα που χρησιμοποιείται απαιτεί περισσότερη δράση από τον Φαραώ από το να αφήσει απλώς τον λαό να φύγει. Ο John Goldingay προτείνει τη μετάφραση «απόστειλε τον λαό μου».

Γιατί να συναινέσει ο Φαραώ σε αυτό (εδ. 4); Δεν γνωρίζει καν τον Θεό των Εβραίων. Στα επόμενα κεφάλαια της Εξόδου θα δούμε τον Κύριο να αποκαλύπτεται στον Φαραώ, ο οποίος σταδιακά μαθαίνει να αναγνωρίζει ότι ο Κύριος είναι Βασιλιάς.

Οι Ισραηλίτες θα ελευθερωθούν τελικά από τη σκλαβιά τους στην Αίγυπτο για να πραγματοποιήσουν τη γιορτή του Κυρίου στην έρημο (12:31). Η αναχώρησή τους θα σημαδευτεί με τον εορτασμό του Πάσχα. Θα ταξιδέψουν στο Σινά (πιθανώς στο όρος Χωρήβ όπου ο Μωυσής είχε συναντήσει τον Θεό στην καιόμενη βάτο, 3:1-15), στον τόπο όπου θα συσταθεί η διαθήκη μεταξύ του Κυρίου και του λαού Του (Έξοδος 19-20). Η ελευθερία από τη σκλαβιά σήμαινε ελευθερία για υπηρεσία στον Κύριο. Όπως έγραψε ο Παύλος: «Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας, και δουλωθέντες εις τον Θεόν…» (Ρωμαίους 6:22, μετάφραση Ν. Βάμβα). Όπως τραγούδησε ο Bob Dylan: «Πρέπει να υπηρετείς κάποιον, μπορεί να είναι ο διάβολος ή μπορεί να είναι ο Κύριος, αλλά πρέπει να υπηρετείς κάποιον».

Δευτερονόμιο 17–18, Ρωμαίους 3