«Η χάρη του Κυρίου Ιησού να είναι μαζί σας» (16:23).

Αφού ο Παύλος άγγιξε τα θέματα της έλευσης του Χριστού και της τελικής ανάστασης, τώρα μιλάει για χρήματα. Περνάει σε πρακτικά ζητήματα: συγκέντρωση χρημάτων, οργάνωση μελλοντικών επισκέψεων. Όταν ρωτήθηκε ο John Wesley, τι θα έκανε αν γνώριζε ότι ζούσε την τελευταία μέρα του στη γη, λέγεται ότι απλώς διάβασε το ημερολόγιο των ραντεβού του. Κατά τον ίδιο τρόπο ο Παύλος δεν βλέπει να συγκρούονται η βιβλική θεολογία με την ανθρώπινη καθημερινότητα. Δεν είναι μη πνευματικό το να ασχολούνται οι χριστιανοί με ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα.

Υπάρχουν ανάγκες που για να καλυφθούν χρειάζονται σχεδιασμό, όχι μόνο προσευχή! Τα οικονομικά μας χρειάζονται οργάνωση και σωστή διαχείριση (εδ.2-4). Όμως τα χρήματα δεν είναι η προτεραιότητα του Παύλου. Ο Παύλος ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους ιδιαίτερα για τους φτωχούς της Ιερουσαλήμ (εδ.3), αλλά και για τους φίλους του στην Κόρινθο που του προκαλούν δυσκολίες. Δεν τον ενδιαφέρει να κάνει μια σύντομη επίσκεψη, απλά από υποχρέωση. Θέλει να τους αφιερώσει χρόνο (εδ.7). Είναι προστατευτικός προς τον Τιμόθεο (εδ.11) και παρότι υπάρχει ένταση με τον Απολλώ, συνεχίζει να τον αποκαλεί «ο αδελφός μας» (εδ.12). Οι σχέσεις είναι ζωτικής σημασίας. Η φράση «ανέπαυσαν το πνεύμα μου» (εδ.18) δείχνει τις ανάγκες του Παύλου. Αγαπάει τους ανθρώπους, αλλά ακόμα περισσότερο αγαπάει τον Ιησού. Ο τρόπος με τον οποίο καταδικάζει εκείνους που δεν «αγαπούν τον Κύριο» (εδ.22) δείχνει το πώς αισθάνεται όταν ο Ιησούς δεν τιμάται ως Κύριος.

Εκκλησιαστής 1–3, Β΄ Θεσσαλονικείς 2