Χρησιμοποίησε έναν αγαπημένο σου ύμνο για να δοξάσεις τον Κύριο καθώς έρχεσαι στην παρουσία Του σήμερα.

Αυτό το απόσπασμα μπορεί να θεωρηθεί ως ο πρώτος Ψαλμός στη Βίβλο. Επαναλαμβάνει σε ποιητική μορφή τα γεγονότα που μόλις βίωσαν οι Ισραηλίτες. Γιορτάζει τον απόλυτο θρίαμβο του Θεού επί του εχθρού τους (εδ.1-12). Προβλέπει ότι θα υποτάξουν τα γύρω έθνη και θα μείνουν ήσυχοι (εδ.14-16), και προφητεύει τι θα κάνει ο Θεός για να εγκαταστήσει τον λαό Του (εδ.13,17).

Η συγκίνηση της περίστασης είναι προφανής στο τραγούδι και τον χορό, όπου τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες συμμετέχουν. Είναι μια πληθωρική έκρηξη χαράς και δοξολογίας που τοποθετεί τον Θεό στο κέντρο όλων όσων έχουν συμβεί. Εκείνος πέτυχε τη νίκη, και το εδάφιο 11 λέει σωστά ότι κανένας άλλος θεός δεν είναι σαν τον δικό τους Θεό και κανένας άλλος θεός δεν μπορεί να κάνει ό,τι μπορεί ο δικός τους Θεός.

Ποιος θα έμενε ασυγκίνητος μετά από όλα όσα έχουν βιώσει; Αν σκεφτούμε την εναλλαγή της έντασης και του φόβου, της προσμονής, του ενθουσιασμού και της ανακούφισης έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια της καταπίεσης, δεν είναι περίεργο που τώρα, επιτέλους ελεύθεροι, εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους με μια έκρηξη δοξολογίας προς τον Θεό για τον χαρακτήρα και τα έργα Του.

«Ο Κύριος είναι η δύναμή μου κι αυτόν υμνώ, εκείνος με έσωσε» (Έξοδος 15:2).

Όποιες κι αν είναι οι περιστάσεις της ζωής σου, επικεντρώσου στον Κύριο και όσα έχει κάνει στη ζωή σου. Καλό είναι πάντοτε να δίνουμε τη δόξα στον Θεό.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ιερεμίας 25–26, Ιωάννης 10