Οι ισορροπίες καθώς γίνεται μετάβαση από μια ηγεσία σε άλλη, είναι εύθραυστες, τόσο στην εκκλησία όσο και στο έθνος.
Α΄ Σαμουήλ 18:1-16
Η βαθιά φιλία ανάμεσα στον Ιωνάθαν και τον Δαβίδ έρχεται σε έντονη αντίθεση με την αυξανόμενη καχυποψία και το μίσος του βασιλιά Σαούλ για τον διάδοχό του. Ο Ιωνάθαν είναι ο αναμενόμενος κληρονόμος, αλλά ο Δαβίδ θα γίνει βασιλιάς και ο Ιωνάθαν το γνωρίζει και το αποδέχεται με χαρά. Δίνοντας ο Ιωνάθαν στον Δαβίδ τα σύμβολα της θέσης και της δύναμής του (εδ.4), δήλωσε δημόσια την αφοσίωσή του. Εν τω μεταξύ, η ζήλια του Σαούλ για τη διαρκώς αυξανόμενη δημοτικότητα του Δαβίδ τον κάνει να φέρεται παρανοϊκά (εδ.9).
Οι καλύτεροι ηγέτες είναι εκείνοι που δεν επιδιώκουν να ηγηθούν. Ηγέτες με διάρκεια είναι εκείνοι που δεν κρατούν την εξουσία τους πέρα από τον χρόνο που τους αναλογεί. Άνθρωποι που παραμένουν στην εξουσία περισσότερο απ’ όσο είναι καλοδεχούμενοι, συνήθως απομακρύνονται – και αυτό συνέβηκε με τον Σαούλ. Ο ίδιος ο Θεός απομάκρυνε σταδιακά την εξουσία από τον Σαούλ (εδ.10).
Όπως έδειξε η ιστορία, ο Δαβίδ δεν ήταν τέλειος και επανέλαβε πολλά από τα λάθη του Σαούλ. Η βασιλεία δεν ήταν η πρώτη επιλογή του Θεού γι αυτούς, ήταν η φιλοδοξία του λαού και πλήρωσαν το τίμημα της ελλειμματικής ανθρώπινης ηγεσίας. Οι ελαττωματικοί βασιλιάδες τους, αιώνες αργότερα, τους οδήγησαν στην εξορία στη Βαβυλώνα.
«Ο Κύριος ήταν μαζί του και είχε επιτυχία σε ο,τιδήποτε επιχειρούσε» (Α΄ Σαμουήλ 18:14).
Ιεζεκιήλ 20–21, Α΄ Πέτρου 2
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
