Ποια είναι η φυσική σου αντίδραση όταν τα πράγματα στη ζωή είναι ασαφή; Πανικός, προετοιμασία ή προσευχή;
Ιωάννης 11:1-16
1Κάποιος που ονομαζόταν Λάζαρος αρρώστησε. Ήταν από τη Βηθανία, το χωριό όπου κατοικούσαν η Μαρία και η αδερφή της η Μάρθα. 2Η Μαρία ήταν εκείνη που αργότερα άλειψε τον Κύριο με μύρο και σκούπισε τα πόδια του με τα μαλλιά της. Ο Λάζαρος που αρρώστησε, ήταν αδερφός της. 3Έστειλαν, λοιπόν, οι αδερφές του μήνυμα στον Ιησού, και του έλεγαν: «Κύριε, ο αγαπημένος σου φίλος είναι άρρωστος». 4Ο Ιησούς, όταν το έμαθε, είπε: «Αυτή η αρρώστια δεν είναι για να φέρει το θάνατο, αλλά για να φανεί η δύναμη του Θεού, για να φανερωθεί μέσω αυτής η δόξα του Υιού του Θεού». 5Ο Ιησούς αγαπούσε τη Μάρθα και την αδερφή της, καθώς και το Λάζαρο. 6Κι όμως, όταν έμαθε πως είναι άρρωστος, έμεινε στον τόπο όπου βρισκόταν δυο μέρες ακόμα. 7Έπειτα, αφού πέρασαν αυτές οι δυο μέρες, λέει στους μαθητές: «Ας ξαναγυρίσουμε στην Ιουδαία». 8Του λένε τότε οι μαθητές: «Διδάσκαλε, μόλις τώρα οι Ιουδαίοι ζητούσαν να σε λιθοβολήσουν, κι εσύ θες να πας πάλι εκεί;» 9Ο Ιησούς αποκρίθηκε: «Δώδεκα ώρες δεν έχει η μέρα; Αν περπατάει κανείς τη μέρα δε σκοντάφτει, γιατί βλέπει το φως αυτού του κόσμου. 10Αν όμως περπατάει κανείς τη νύχτα, σκοντάφτει, γιατί, βέβαια, το φως δεν είναι μέσα του». 11Αυτά είπε, κι αμέσως ύστερα τους λέει: «Ο Λάζαρος ο φίλος μας κοιμήθηκε, πηγαίνω όμως να τον ξυπνήσω». 12Του είπαν τότε οι μαθητές: «Κύριε, αν κοιμήθηκε, θα γίνει καλά». 13Ο Ιησούς όμως είχε μιλήσει για το θάνατό του, ενώ εκείνοι νόμισαν πως μιλάει για το συνηθισμένο ύπνο. 14Τότε λοιπόν ο Ιησούς τους μίλησε καθαρά: «Ο Λάζαρος πέθανε», τους λέει, 15«και χαίρομαι για σας, για να πιστέψετε, επειδή δεν ήμουν εκεί όταν πέθανε· ας πάμε όμως κοντά του». 16Τότε ο Θωμάς, που λεγόταν Δίδυμος, είπε στους άλλους μαθητές: «Πάμε κι εμείς, να πεθάνουμε μαζί του».
Η βαρετή διαδρομή προς τη δουλειά. Ο κακόκεφος έφηβος. Ο στενός φίλος που πεθαίνει από καρκίνο. Από τα τετριμμένα έως τα πολύ επώδυνα, η ζωή μπορεί να είναι γεμάτη καταστάσεις που μας προκαλούν σύγχυση, μας απογοητεύουν και μας πληγώνουν. Σήμερα φτάνουμε στην αρχή ενός από τα πιο συγκινητικά κεφάλαια της Καινής Διαθήκης. Μπορεί να ξέρουμε πώς τελειώνει η ιστορία, αλλά στην αρχή της κυριαρχεί ένα συναίσθημα: η σύγχυση.
Οι πράξεις του Ιησού προκαλούν, τουλάχιστον με μια πρώτη ματιά, κάποια σύγχυση. Ο Ιωάννης τονίζει την αγάπη και τη στοργή του Ιησού προς τον Λάζαρο και τις αδερφές του κι όμως, σε αντίθεση με αυτό, « όταν έμαθε (ο Ιησούς) πως είναι άρρωστος (ο Λάζαρος), έμεινε στον τόπο όπου βρισκόταν δυο μέρες ακόμα» (εδ. 6). Τη σύγχυση βιώνουν ξεκάθαρα και οι μαθητές, καθώς αναρωτιούνται γιατί ο Ιησούς θα ήθελε να επιστρέψει στην Ιουδαία όπου κινδυνεύει η ζωή του (εδ. 8). Επίσης, τον παρερμηνεύουν όταν λέει πως ο Λάζαρος κοιμάται (εδ. 12), ενώ ο Θωμάς φαίνεται να παρεξηγεί εντελώς την όλη κατάσταση (εδ. 16).
Η σύγχυση βασιλεύει! Αλλά αυτό συμβαίνει συχνά σε στιγμές πόνου, αβεβαιότητας και δοκιμασίας. Δυσκολευόμαστε να δούμε πώς εργάζεται ο Θεός σε τέτοιες στιγμές. Το πώς αντιδρούμε σε αυτή την έλλειψη ξεκάθαρης εικόνας είναι μια σημαντική δοκιμασία της πίστης μας και της εμπιστοσύνης μας στον Ιησού.
Ησαΐας 15–16, Ψαλμός 103
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
