Προσευχήσου για τους αδελφούς και τις αδελφές σου σε όλο τον κόσμο που βρίσκονται φυλακισμένοι επειδή κηρύττουν το ευαγγέλιο, ο Θεός να τους παρηγορήσει και να τους γεμίσει με τόλμη και σοφία.

Ο ενθουσιασμός που προκάλεσαν τα αναγραφόμενα στο χθεσινό απόσπασμα τράβηξε γρήγορα ανεπιθύμητη προσοχή. Οι Σαδδουκαίοι (θρησκευτικοί ηγέτες) ζήλεψαν τη δημοτικότητα της καινούριας αίρεσης. Αντί να αναγνωρίσουν το χέρι του Θεού σε ό,τι συνέβαινε, ανησυχούσαν για την υπονόμευσης της θέσης τους.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Πέτρος και ο Ιωάννης συλλαμβάνονταν (Πράξεις 4:3). Αυτή τη φορά οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν τόλμησαν να τους τιμωρήσουν, λόγω της δημοτικότητάς τους, αλλά τους έδωσαν εντολή να σταματήσουν να κηρύττουν για τον Ιησού (Πράξεις 4:18). Από που άντλησαν την τόλμη να συνεχίσουν να το κάνουν; Πρώτον, ήξεραν ότι το κήρυγμά τους ήταν αληθινό (εδ. 32). Δεύτερον, ένας άγγελος τους είπε να συνεχίσουν (εδ. 20), επαναλαμβάνοντας την εντολή του Ιησού (Ματθαίος 28:19).

Ενδεχομένως η δική μας επιφυλακτικότητα στον ευαγγελισμό να οφείλεται μερικές φορές στο ότι ξεχνάμε αυτά τα δύο πράγματα. Ίσως δεν θεωρούμε ότι οι εντολές του Ιησού για τη διακήρυξη του ευαγγελίου (Ματθαίος 28:19) απευθύνονται σε εμάς ή ίσως ο φόβος της εναντίωσης ή της απόρριψης θολώνει το όραμά μας για την αλήθεια και τον επείγοντα χαρακτήρα του ένδοξου Ευαγγελίου.

«Στρέψε τα μάτια σου στον Ιησού, κοίτα γεμάτος δέος το υπέροχο πρόσωπό Του και τα πράγματα της γης θα εξασθενίσουν υπό το φως της δόξας και της χάρης Του» (Helen Howarth Lemmel, 1863-1961).

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Έσδρας 1–2,  Λουκάς 2