Ευχαρίστησε τον Θεό για τον τρόπο με τον οποίο σε έχει οδηγήσει στη ζωή σου.

Παρόλο που οι Ισραηλίτες ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν αν χρειαζόταν (εδ.18), ο Θεός δείχνει τη φροντίδα Του με τον τρόπο που καθοδηγεί τον λαό Του. Γνωρίζει τις αντοχές τους και τι είναι αυτό που τις ξεπερνάει. Έτσι, παρόλο που η διαδρομή είναι μακρύτερη, τους οδηγεί προς την Ερυθρά θάλασσα και τους δίνει τη δυνατότητα να ταξιδεύουν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας. Φαντάσου τα συναισθήματα των Ισραηλιτών καθώς έβλεπαν τη στήλη νεφέλης ή τη στήλη φωτιάς, που υποδήλωνε την παρουσία του Κυρίου, που προπορευόταν. Φαντάσου πώς τους επηρέασε η εμπειρία της παρέμβασης του Θεού μέσα από τις πληγές, το Πάσχα και τώρα το ταξίδι μακριά από την Αίγυπτο. Αναρωτιέμαι τι σκέφτονταν για τον ίδιο τον Θεό.

Υπάρχει ένα στοιχείο εκεί – «υπήρχε φόβος να μετανιώσουν» (εδ.17) – για την έλλειψη σταθερότητας του λαού του Θεού, με την οποία θα ασχοληθούμε περισσότερο στα επόμενα κεφάλαια. Προς το παρόν δεν υπάρχει επιλογή σχετικά με το ποιον δρόμο θα ακολουθήσουν – είναι προφανές. Θα ακολουθήσουν τον δρόμο του Θεού.

«Γι’ αυτό άφησε το λαό να πάρει το δρόμο προς την έρημο, προς την Ερυθρά θάλασσα» (Έξοδος 13:18).

Η καθοδήγηση από τον Κύριο έρχεται με διάφορους τρόπους. Μερικές φορές μπορεί να είναι θεαματική. Συνήθως δεν είναι. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι θα μας καθοδηγήσει.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ιερεμίας 19–20, Ιωάννης 8