«Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας».

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είπε: «είμαι έτοιμος να συναντήσω τον Δημιουργό μου. Το αν ο Δημιουργός μου είναι έτοιμος για τη μεγάλη δοκιμασία να με συναντήσει είναι ένα άλλο θέμα». Τα λόγια του εμπεριέχουν χιούμορ, αλλά κρύβουν και έναν πραγματικό φόβο. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, άνθρωποι όλων των πολιτισμών και των θρησκευτικών πεποιθήσεων αναρωτιούνται για το νόημα της ζωής και ενοχλούνται από τον αμετάκλητο χαρακτήρα του θανάτου και την εύθραυστη θνησιμότητα μας. Κάποιοι αναζητούν ελπίδα πέρα από τον τάφο και κάποιοι άλλοι αναζητούν παρηγοριά στο να ζουν συνειδητά στην παρούσα στιγμή. Ο θάνατος μας κάνει να νιώθουμε άβολα.

Το σύντομο κήρυγμα του Πέτρου την ημέρα της Πεντηκοστής (μόνο 22 εδάφια) επιβεβαιώνει τον θάνατο του θανάτου που επέφερε ο θάνατος του Χριστού. Ο ίδιος ο θάνατος νικήθηκε με την ανάσταση του Χριστού. Στα γραπτά του Παύλου αντηχεί δυνατά μια νότα θριάμβου: «Θάνατε, πού είναι το κεντρί της δύναμής σου; Άδη, πού είναι η νίκη σου;» (Α΄ Κορινθίους 15:55). Η ανάσταση του Ιησού από τους νεκρούς είναι καλά νέα για όλη την ανθρωπότητα. Ο θάνατος δεν έχει πια τον τελευταίο λόγο.

Είσαι θνητός αλλά στηρίζεσαι σε Εκείνον που νίκησε τον θάνατο και τον φόβο του θανάτου. Ευχαρίστησέ Τον.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Β΄ Σαμουήλ 23–24, Α΄ Κορινθίους 10