Για ποια πράγματα χαίρεσαι (εδ.1); Ευχαρίστησε τον Θεό γι αυτά.

Η «καύχηση» είναι λέξη κλειδί εδώ (εδ.3,4). Η καύχηση του Παύλου βρισκόταν στο ότι γεννήθηκε Ισραηλίτης, ήταν μορφωμένος, νομοταγής Φαρισαίος και διώκτης των οπαδών του Ιησού (εδ.5,6). Μερικοί πιστεύουν ότι ο Παύλος ήταν γεμάτος από ενοχές πριν να συναντήσει τον Ιησού στον δρόμο προς τη Δαμασκό (Πράξεις 9:1-19), αλλά όπως φαίνεται εδώ, όσον αφορά την τήρηση του νόμου ήταν άμεμπτος (εδ.6).

Ο Παύλος προειδοποιεί τους Φιλιππησίους για κάποιους ανθρώπους που προσπαθούσαν να πείσουν τους εθνικούς πιστούς να τηρούν τον εβραϊκό νόμο και (οι άνδρες) να αποδεχτούν την περιτομή (εδ.2). Αυτό θα μπορούσε να είναι δελεαστικό, γιατί ο ιουδαϊσμός ήταν ένας καθιερωμένος τρόπος ζωής, οπότε οι εθνικοί πιστοί δεν θα αντιμετωπίζονταν ως ξένοι αν οι άλλοι τους έβλεπαν ως Ιουδαίους.

Απέναντι σε αυτήν την πίεση, ο Παύλος επικεντρώνει εκ νέου την προσοχή των πιστών στον Ιησού. Τα εδάφια 7-11 παρουσιάζουν μια αντίθεση όχι ανάμεσα στον «χριστιανισμό» και τον «ιουδαϊσμό», καθώς ο Παύλος παραμένει βαθιά Ιουδαίος. Πρόκειται για τη διαπίστωση ότι αυτό που προσφέρει δωρεάν ο Θεός μέσω του Ιησού Χριστού είναι πιο πολύτιμο από όλα τα πράγματα – γιατί ο Ιησούς μας κάνει λαό του Θεού. Σημείωσε τα αποτελέσματα του να εμπιστεύεται κανείς τον Χριστό (εδ.7-11) και ευχαρίστησε τον Θεό γι αυτά.

«Αυτά όμως που άλλοτε για μένα ήταν πλεονεκτήματα, τώρα με την πίστη στον Χριστό τα βλέπω σαν μειονεκτήματα» (Φιλιππησίους 3:7).

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ησαΐας 59–60, Ψαλμοί 110–111