Εισαγωγή:
Η εμφάνιση ενός νέου ηγέτη σε ένα έθνος, μια οργάνωση ή μια εκκλησία φέρνει ανάμεικτα συναισθήματα: ελπίδα και αισιοδοξία μαζί με ανησυχία. Πώς θα είναι η καινούρια κατάσταση; Τι αλλαγές θα επέλθουν;
Τα Α΄ Σαμουήλ 1–12 διηγούνται την ιστορία της ανόδου του πρώτου βασιλιά του Ισραήλ. Το έθνος έβγαινε από την ασταθή περίοδο των Κριτών, κατά την οποία «καθένας έκανε ό,τι ήθελε» (Κριτές 21:25). Ο εκλεκτός λαός του Θεού είχε χάσει τον δρόμο του και βρισκόταν σε ανομία και αποστασία. Ακόμη και οι ιερείς, οι διορισμένοι να ηγούνται της λατρείας του Θεού, ήταν κακοί και διεφθαρμένοι.
Στα κεφάλαια που θα μελετήσουμε θα δούμε μια πιστή γυναίκα της οποίας η ατεκνία καθρεφτίζει τη στειρότητα του Ισραήλ. Θα δούμε με ποιον τρόπο το παιδί, που τελικά θα γεννήσει, χρησιμοποιείται για να κληθεί το έθνος πίσω στο Θεό. Το παιδί, ο Σαμουήλ, έχει κεντρική θέση σε αυτά τα κεφάλαια και χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ των Κριτών και των Βασιλέων. Όταν ο λαός Ισραήλ απαιτεί έναν βασιλιά «όπως γίνεται σ’ όλα τα άλλα έθνη» (A΄ Σαμουήλ 8:5), ο Σαμουήλ τους προειδοποιεί για τις συνέπειες του αιτήματός τους, αλλά, μετά από εντολή του Θεού, χρίζει βασιλιά τους τον Σαούλ.
Καθώς θα εμβαθύνουμε σε αυτά τα κεφάλαια, θα δούμε όχι μόνο την ιστορία, αλλά και τη σημασία που έχει αυτή για μας σήμερα: τις προκλήσεις για άγια ζωή, τη σημασία της ηγεσίας και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να πλησιάσουμε τον Θεό στους πιο σκοτεινούς καιρούς. Τέλος, θα θυμηθούμε την πίστη και την πρόνοια του Θεού, καθώς και την υπόσχεσή Του για έναν βασιλιά πολύ μεγαλύτερο από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ο Σαμουήλ ή ο λαός Ισραήλ.
Φέρε στον νου σου μια εποχή που αισθανόσουν εγκαταλειμμένος, άχρηστος ή πληγωμένος. Πώς διαμορφώνονταν οι προσευχές σου τότε;
Α΄ Σαμουήλ 1:1-28
Στην καρδιά της αφήγησης της γέννησης του Σαμουήλ συναντάμε την Άννα. Η Άννα ήταν στείρα, γεγονός που της προκαλούσε βαθιά ντροπή και θλίψη (εδ. 5-7). Εκείνη την εποχή οι γυναίκες κέρδιζαν την αξία τους γεννώντας γιους. Το ετήσιο προσκύνημα του Θεού μεγέθυνε τη θλίψη της Άννας. Αυτή η γιορτή της χαράς ήταν γι’ αυτήν περίοδος θρήνου και νηστείας. Πώς θα μπορούσε να γιορτάσει την ευλογία του Θεού όταν ο Θεός δεν την είχε ευλογήσει με παιδιά; Δεν είχε διάθεση να γιορτάσει την παρουσία του Θεού.
Η Άννα έχει φτάσει σε απόγνωση (εδ. 7), αλλά με κάποιον τρόπο θυμάται τον αγαπημένο της Κύριο. Ο Θεός ήταν Αυτός που θα την βοηθούσε. Η ελπίδα της αυτή την έκανε να μην απομακρυνθεί από τον Θεό, αλλά να στραφεί προς Αυτόν (εδ. 11). Πρόσεξε τη γεμάτη πάθος παράκληση της (εδ. 10,12). Η Άννα θυμάται ποιος είναι ο Θεός: γεμάτος αγάπη, συγχώρεση και πιστότητα. Και ο Θεός θυμάται με καλοσύνη την Άννα (εδ. 20).
Ένιωσες ποτέ απόγνωση; Σε αυτές τις συνθήκες η στροφή προς τον Θεό δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι πάντα απελευθερωτική. Ο Θεός λαχταράει να στραφούμε σ’ Αυτόν, όπως η Άννα.
Α΄ Βασιλέων 22, Ψαλμοί 60–61
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]

