«Κύριε μου δίνεις το μερίδιό μου, σ΄ότι έχω ανάγκη για να ζήσω, κρατάς το μέλλον μου στα χέρια σου» (Ψαλμός 16:5).

Δεν υπάρχει διαφυγή, η εξέγερση του Ισραήλ θα είναι αιτία μεγάλου πόνου για το έθνος και τους κατοίκους του (εδ.10). Σπαράζοντας από αγωνία για την απώλειά τους, θα βλέπουν την Βαβυλώνα να τους αφαιρεί κάθετι πολύτιμο και να καταστρέφει τα υπόλοιπα (εδ.11).

Σε περιόδους μεγάλης δυσκολίας και απώλειας δεν είναι εύκολο να αισθανθούμε την παρουσία του Θεού. «Πού είναι ο Θεός μέσα σ’ αυτό το χάος;», αναρωτιόμαστε. Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σε αυτό το απόσπασμα, η λέξη που επαναλαμβάνεται είναι «ο Κύριος». Αυτός παραμένει ο κεντρικός πρωταγωνιστής στα γεγονότα που εξελίσσονται.

Έντεκα φορές (εδ.1,2,2,4,5,6,7,10,12,13,14) αναφέρει ο Μιχαίας το όνομα του «Κυρίου» σε αυτό το απόσπασμα, καθώς έχει ενεργή συμμετοχή σε όλα όσα συμβαίνουν. Κατά ένα θαυμάσιο τρόπο, η δικαιοσύνη, η ειρήνη, η ικανοποίηση και η απελευθέρωση από τον φόβο αποτελούν βασικούς Του στόχους (εδ.3,4). Ο Θεός μπορεί να επιτρέψει να υποστούμε τις συνέπειες των δικών μας επιλογών (1:5), αλλά η παρηγοριά μας είναι η πιστότητα του Κυρίου στη ζωή μας.

«Θα ‘ρθει μια μέρα που θα μαζέψω τα πρόβατα του κοπαδιού μου τ’ ανάπηρα και τα παραπλανημένα. Εγώ τους έφερα δυστυχία», λέει ο Κύριος (Μιχαίας 4:6).

Προσευχήσου να έρθει η μέρα που «το ένα έθνος δεν θα σηκώνει ξίφος εναντίον του άλλου» (εδ.3).

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Εκκλησιαστής 10–11, Α΄ Τιμόθεο 2