Θυμήσου κάποια στιγμή που ο Θεός έμοιαζε να είναι μακριά. Τι έκανες;
Ψαλμός 13
Δεν γνωρίζουμε τι δυσκολίες αντιμετώπιζε ο Δαβίδ όταν έγραφε αυτόν τον Ψαλμό. Ξέρουμε όμως ότι όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, νομίζουμε πως ο Θεός μας έχει ξεχάσει. Ο τρόπος με τον οποίο εκφράζει τα συναισθήματά του ο Δαβίδ μας ενθαρρύνει. Μπορούμε κι εμείς να εκφράσουμε τις ίδιες ερωτήσεις και συναισθήματα όπως και ο Δαβίδ.
Στα εδάφια 1-3 ο Δαβίδ βρίσκεται σε απόγνωση και καλεί τον Θεό. Νιώθει ότι ο Θεός τον έχει ξεχάσει (εδ.2), ότι κρύβεται από αυτόν (εδ.2) και ότι επιτρέπει τους εχθρούς του να θριαμβεύσουν (εδ.3). Μέτρησε πόσες φορές ο Δαβίδ ρωτάει: «Ως πότε;» Λαχταράει να τον ελευθερώσει ο Θεός. Πώς είναι όταν περιμένεις να σε ακούσει ο Θεός;
Ο Δαβίδ ζητάει από τον Κύριο να τον φέρει από το σκοτάδι στο φως, για να μην πεθάνει (εδ.4). Στη συνέχεια ζητάει από τον Θεό να τον ελευθερώσει, γιατί δεν θέλει οι εχθροί του να χαίρονται που ο Κύριος τον εγκατέλειψε (εδ.5).
Η διάθεση του Δαβίδ αλλάζει εντελώς στο εδάφιο 6. Δεν γνωρίζουμε αν κάτι δραματικό συνέβηκε που προκάλεσε αυτή την αλλαγή. Ίσως ο Δαβίδ να ενθαρρύνει τον εαυτό του, επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη του στον Κύριο, πιστεύοντας ότι θα έρθει ξανά η μέρα που θα χαίρεται και θα ψάλλει δοξολογία στον Κύριο.
«Αλλά εγώ στην ευσπλαχία σου εμπιστεύομαι, για τη βοήθειά σου θα αγάλλεται η καρδιά μου» (Ψαλμός 13:6).
Ιεζεκιήλ 30–31, Ψαλμοί 123–125
Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:
Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.
[WORDPRESS_PDF]
