Έχουμε επιστρέψει στο σημείο απ’ όπου ξεκινήσαμε. Η διαθήκη του Θεού καλεί τον λαό Του να είναι άγιος, ξεχωρισμένος από τα άλλα έθνη για να λατρεύει μόνο Εκείνον.

Οι Ισραηλίτες ζουν ανάμεσα σε εκείνους που λατρεύουν τον Δαγών, θεό των Φιλισταίων, και θεό της αγροτικής ευημερίας. Η σύλληψη του Σαμψών, του αρχαίου εχθρού των Φιλισταίων, αποδίδεται σε αυτόν (εδ.23). (Αναφέρεται επίσης στο Α΄ Σαμουήλ 5 και στο Α΄Χρονικών 10). Ο Θεός ανταποκρίνεται στην απελπισμένη κραυγή του Σαμψών για δύναμη (εδ.28), ώστε πεθαίνουν χιλιάδες Φιλισταίοι μαζί του, καθώς ο ναός του Δαγών καταρρέει, συμπεριλαμβανομένων «όλων» των ηγετών των Φιλισταίων. Η έλλειψη ηγεσίας ίσως αποδυνάμωσε τον έλεγχο των Φιλισταίων επί του Ισραήλ. Ο Θεός του Ισραήλ αποδεικνύεται ο αληθινός Κύριος όλων.

Το βιβλίο των Κριτών είναι η ιστορία του λαού του Θεού που κάνει συμβιβασμούς στον τρόπο με τον οποίο ζει και λατρεύει τον Θεό, ενώ περιστασιακά επιστρέφουν με μετάνοια στον κυρίαρχο Κύριό τους. Η συλλογική μνήμη και οι θρησκευτικές πρακτικές δεν αρκούν για να τους κρατήσουν κοντά στον Θεό. Αδυνατούν να διατηρήσουν την πίστη τους.

Σήμερα οι χριστιανοί δέχονται έντονες και ελκυστικές πιέσεις για να συμβιβαστούν. Ζούμε όμως σε μια διαφορετική εποχή. Ο Χριστός πέθανε, αναστήθηκε και μας άφησε το Πνεύμα Του. Ο απόστολος Παύλος γράφει: «Σας παρακαλώ λοιπόν αδελφοί, να προσφέρετε τα σώματά σας θυσία ζωντανή, αγία και ευάρεστη στον Θεό – αυτή είναι η λογική σας λατρεία» (Ρωμαίους 12:1). Επομένως, είναι δυνατόν να παραμείνουμε ένας «άγιος, εκλεκτός λαός», επειδή το Πνεύμα είναι συνεχώς μαζί μας.

«Μην προσαρμόζεστε στη νοοτροπία αυτού του κόσμου…» (Ρωμαίους 12:2).

Μάρκος 10, Α΄ Θεσσαλονικείς 2