«Θα ανανεωθεί η δύναμη εκείνων που περιμένουν τον Κύριο…Θεέ μας, βασιλεύεις για πάντα, η ελπίδα μας, ο ισχυρός ελευθερωτής μας…Είσαι ο υπερασπιστής των αδύναμων, παρηγορείς αυτούς που βρίσκονται σε ανάγκη. Μας σηκώνεις στις φτερούγες σου σαν αετούς».

Ποια φράση από αυτόν τον Ψαλμό σε άγγιξε ιδιαίτερα; Η προτροπή να τραγουδήσουμε έναν νέο ύμνο εμφανίζεται στους Ψαλμούς 96 και 98. Εδώ όμως, οι πιστοί, που βρίσκονται κάτω από την αγάπη της διαθήκης του Θεού, θα δεχτούν τρεις φορές την προτροπή να ψάλλουν έναν τέτοιον ύμνο δοξολογίας (εδ.1,3,5). Ίσως η χαρά να κλέβει τον ύπνο από τους ανθρώπους, ή ίσως ο ύπνος να είναι βαθύς χάρη στη γνώση της ασφάλειας που προσφέρει η χαρά (εδ.5).

Στο παρελθόν ο λαός του Ισραήλ αντιμετώπιζε, συχνά, απειλητικούς για τη ζωή του κινδύνους. Αλλά, πώς μπορούμε να εξηγήσουμε την ξαφνική χρήση της πολεμικής γλώσσας στα εδάφια 6-9; Ίσως το κλειδί να βρίσκεται στο «δίκοπο ξίφος» (εδ.6). Σήμερα οι άνθρωποι του Θεού κινδυνεύουν, αν και ο αγώνας μας δεν είναι πρωταρχικά εναντίον της σάρκας και του αίματος (Εφεσίους 6:12). Έτσι από τη μια πλευρά κρατούμε το ξίφος του πνεύματος, που είναι ο Λόγος του Θεού, καθώς παίρνουμε μέρος στη μάχη (Εφεσίους 6:17), και από την άλλη, απολαμβάνουμε τη χαρά της δοξολογίας στην αρχή αυτού του Ψαλμού, γνωρίζοντας ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός όλου του κόσμου και βασιλεύει αιώνια (εδ.2). Αυτό είναι μια ζωντανή πραγματικότητα.

Μάρκος 11, Α΄ Θεσσαλονικείς 3