Έχεις νιώσει αποκλεισμένος από μια ομάδα ανθρώπων στην οποία θέλεις να ανήκεις; Για ποιο λόγο; Πώς επιλύθηκε η κατάσταση;

Οι οδηγίες του Θεού, προς τον Μωϋσή και τον Ααρών, για το πώς πρέπει να γίνει το πασχαλινό γεύμα δεν αφήνουν περιθώρια για παρεκκλίσεις. Εκτός του ότι το γεύμα πρέπει να διεξαχθεί σε εσωτερικό χώρο, είναι εντυπωσιακό ότι τα κόκαλα του αρνιού πρέπει να παραμείνουν ολόκληρα (εδ.46). Εδώ για άλλη μια φορά η Παλαιά Διαθήκη μας δείχνει κάτι που θα συμβεί στην Καινή. Το να σπάνε τα κόκαλα ενός σταυρωμένου εγκληματία ήταν συνηθισμένο, καθώς επιτάχυνε τον θάνατο. Αυτό όμως δεν συνέβη στον Ιησού, ο οποίος είχε ήδη ολοκληρώσει το έργο του σταυρού και παρέδωσε το πνεύμα Του πριν φτάσουν οι στρατιώτες (Ιωάννης 19:30-37).

Το Πάσχα έπρεπε επίσης να συμπεριλάβει όλους όσους είχαν υποβληθεί σε περιτομή. Κάθε ξένος που θα περιτέμνονταν, μπορούσε να συμμετέχει στη γιορτή όπως εκείνοι «που γεννήθηκαν στη γη»(εδ.48). Εφόσον τα άρρενα μέλη της οικογένειας είχαν υποβληθεί σε περιτομή θεωρούνταν Ισραηλίτες. Στο Δευτερονόμιο 10 και 30, ο Μωϋσής υπενθυμίζει στον λαό του ότι η περιτομή δεν είναι μόνο σωματική υπόθεση. Αφορά όλους και σχετίζεται με την καρδιά. Ο Παύλος αναφέρεται σ’ αυτό στην επιστολή προς Ρωμαίους 2:28,29: το έργο του Πνεύματος μέσα στις καρδιές μας είναι αυτό που μετράει.

«Ο ίδιος νόμος θα ισχύει και για τον Ισραηλίτη και για τον ξένο που κατοικεί μαζί σας» (Έξοδος 12:49).

Από την πλευρά του κόσμου η συμπερίληψη αφορά το να μας αποδέχονται γι αυτό που είμαστε. Από την οπτική του Θεού η συμπερίληψη σχετίζεται με τον Ιησού (Ιωάννης 14:6).

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ιερεμίας 12–14, Ιωάννης 6