Σκέψου τρόπους με τους οποίους αποτυγχάνεις να είσαι το άτομο που ο Θεός σε καλεί να είσαι. Αφιέρωσε  χρόνο εξομολογούμενος αυτές τις αμαρτίες στον Θεό και ζητώντας του συγχώρεση.

Ο ψαλμός αυτός συνδυάζει πόνο και εμπιστοσύνη με έναν αξιοσημείωτο τρόπο. Ο συγγραφέας φέρνει την απελπισία και την αγωνία του ενώπιον του Θεού (εδ. 2–8). Ο Κύριος είναι η πηγή της δοκιμασίας, καθώς ο ψαλμωδός ζητά απαλλαγή από τη δίκαιη κρίση και παιδεία του Θεού (εδ. 2). Τα εδάφια αυτά δείχνουν πώς μπορούμε να μιλήσουμε στον Θεό όταν υποφέρουμε — ιδιαίτερα όταν η αιτία του πόνου μας είναι η ίδια μας η αμαρτία. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στις ζωντανές εικόνες (εδ. 6–8).

Μέσα στον πόνο, ο συγγραφέας εκλιπαρεί για τη βοήθεια του Θεού (εδ. 3–5). Είναι πολύ εύκολο όταν υποφέρουμε — και ειδικά όταν υποφέρουμε λόγω των δικών μας λαθών — να εστιάζουμε μόνο στον πόνο και να ξεχνάμε να στραφούμε προς τον Θεό. Ο ψαλμός αυτός μας ενθαρρύνει να φέρουμε τον πόνο μας ενώπιον του Θεού με ειλικρίνεια, να ομολογήσουμε τις αποτυχίες μας και να ζητήσουμε αποκατάσταση.

Η αλλαγή στα εδάφια 9–11 είναι καταπληκτική! Κάτι έφερε ανανέωση της εμπιστοσύνης — ίσως ένας λόγος ενθάρρυνσης από κάποιον άλλον, ή η επίγνωση ότι ο Θεός θα ακούσει. Το μέρος αυτό του ψαλμού στέκεται ανάμεσα στη βεβαιότητα ότι ο Θεός θα απαντήσει και στην ίδια την απάντηση. Το να προσευχόμαστε με αυτόν τον τρόπο κάνει τη διαφορά — όχι απλώς επειδή αλλάζει εμάς, αλλά, κυρίως, επειδή υπάρχει η βεβαιότητα της ανταπόκρισης του Θεού. Ο Θεός ακούει και θα ενεργήσει.

Αναλογίσου μια δύσκολη στιγμή στη ζωή σου που πάλευες. Πώς αντέδρασες τότε; Σου προσφέρει αυτός ο ψαλμός έναν διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον; Μίλησε στον Θεό γι’ αυτό.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ησαΐας 48–50, Εβραίους 7–8