Καθώς συνεχίζεις τη μελέτη της επιστολής ζήτησε από τον Θεό να σου αποκαλυφθεί.

Το εδάφιο 13 χρησιμοποιείται συχνά λανθασμένα για να υποστηρίξει ότι μπορούμε να επιτύχουμε ό,τι θέλουμε με τη δύναμη του Θεού. Αυτή η ερμηνεία εκφράζει το ατομικιστικό πνεύμα του δυτικού κόσμου: όλα στρέφονται γύρω από εμένα και τα θέλω μου – κανένας δεν θα μου πει τι να κάνω ή θα αμφισβητήσει τις επιλογές μου.

Εδώ όμως ο Παύλος εκφράζει ευχαριστία για το ενδιαφέρον των Φιλιππησίων που άνθισε άλλη μια φορά (εδ.10) και για τα δώρα που του έστειλαν με τον Επαφρόδιτο (εδ.15,16,18). Ο Παύλος χρησιμοποιεί λογιστικές εκφράσεις για να μιλήσει γι αυτά τα δώρα: «δοσοληψίες», «κέρδος», «καλύφθηκαν οι ανάγκες μου» (εδ.15,17,18). Χρησιμοποιεί αυτούς τους όρους για να αναιρέσει αυτό που αναμενόταν στον αρχαίο κόσμο: αν έστελνες ένα δώρο σε κάποιον ήταν υποχρεωμένος απέναντί σου και όφειλε να σου το ανταποδώσει. Ο Παύλος ξεκαθαρίζει ότι στρέφεται στον Θεό με ευχαριστία για το δώρο τους, που αποτελεί ευχάριστη οσμή, θυσία που δέχεται με ευχαρίστηση ο Θεός (εδ.18), και δεν είναι ο Παύλος υπόχρεος απέναντί τους. Αντίθετα ο Θεός θα τους ανταποδώσει τη θυσία τους και θα καλύψει τις ανάγκες τους (εδ.19).

Το εδάφιο 13 ακολουθεί τη δήλωση του Παύλου ότι έμαθε να είναι αυτάρκης σε όσα έχει, σε καλές και σε κακές περιστάσεις (εδ.11,12). Είναι η δύναμη του Θεού που του επιτρέπει να συνεχίσει, μια δύναμη που βιώνεται εν μέρει μέσω των δώρων των Φιλιππησίων (εδ.14).

«…Εγώ έμαθα να αρκούμαι σε όσα έχω» (Φιλιππησίους 4:11).

Πώς υποστηρίζεις οικονομικά το έργο του ευαγγελίου στην κοινότητά σου, στη χώρα σου, στον κόσμο; Αναθεώρησε την προσφορά σου.

Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Ιερεμίας 1–2, Ιωάννης 2–3