loader image
Τα χαρίσματα οικοδομούν

Δευτέρα, 24/08/2026

Εισαγωγή:

Α΄ Κορινθίους 14–16
Ακατάστατο αλλά θαυματουργό

Το να συνεργάζεσαι με την εκκλησία της Κορίνθου δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Υπάρχει, όμως, κάποια εκκλησία εντελώς απαλλαγμένη από μικροζήλιες , αντικρουόμενες απόψεις και συγκρουόμενες προσωπικότητες; Ο Παύλος ακολούθησε τη ρήση του Αυγουστίνου όταν μιλούσε για χριστιανούς που λύγισαν κάτω από τον διωγμό: «Ποτέ δεν πρέπει να απελπιζόμαστε για κανέναν». Ο Παύλος προσπαθεί με υπομονή να θεραπεύσει τις διαιρέσεις και να διορθώσει τον λανθασμένο τρόπο σκέψης, μέσα στο ευρύτερο όραμά του για μια ενωμένη εκκλησία, που στο κέντρο της έχει την αγάπη.

Αντιμετωπίζει μια πιθανή αναστάτωση στον τρόπο λατρείας προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην πλήρη έκφραση των χαρισμάτων του Πνεύματος και στη διατήρηση της τάξης για να οικοδομείται η εκκλησία. Θέλει οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν τα χαρίσματά τους ελεύθερα, πάντοτε όμως μέσα σε ένα πλαίσιο όπου ενισχύουν την πίστη και την ενότητα, αντανακλώντας τον Θεό της τάξης. Κατανοεί ότι μπορεί να γίνει κατάχρηση χαρισμάτων, με σκοπό να τραβήξει κάποιος την προσοχή στον εαυτό του και να κυριαρχήσει πάνω στους άλλους.

Στη συνέχεια, έχει να ξεκαθαρίσει κάποιες μπερδεμένες σκέψεις σχετικά με την ανάσταση. Κάποιος θα πίστευε ότι αυτό είχε ξεκαθαριστεί. Ωστόσο, ο Παύλος μιλάει για κάποια λεπτομέρεια που δείχνει ότι η εμπειρία τους με το Πνεύμα ήταν μακριά από την κατανόηση της αλήθειας. Κι εμείς ωφελούμαστε όταν κατανοούμε την ανάσταση σαν κάτι πολύ περισσότερο από ένα συμπλήρωμα του σταυρού. Είναι η βάση της χριστιανικής αλήθειας και της πνευματικής ζωής.

Κλείνει την ενότητα ενθαρρύνοντας το πνεύμα γενναιοδωρίας, τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και με τη φιλοξενία. Ολοκληρώνουμε τις σκέψεις μας για τα κεφάλαια αυτά με τον Ψαλμό 150, ένα τέλειο παράδειγμα συλλογικής λατρείας που θα γέμιζε την καρδιά του Παύλου με χαρά.

Προετοιμάσου

Ευχαρίστησε τον Θεό που έχει προμηθεύσει την εκκλησία με «ό,τι χρειάζεται για μια ευσεβή ζωή» (Α΄Πέτρου 1:3).

Απόσπασμα της Βίβλου:
Α΄ Κορινθίους 14:1-25
1Να επιδιώκετε, λοιπόν, την αγάπη, και να επιθυμείτε με ζήλο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, ιδίως το χάρισμα της προφητείας. 2Γιατί αυτός που λαλεί παράξενες γλώσσες δεν απευθύνεται στους ανθρώπους, αλλά στο Θεό· κανείς δεν τον καταλαβαίνει, αλλά με τη δύναμη του Πνεύματος εκφράζει ακατάληπτες αλήθειες. 3Ενώ αυτός που προφητεύει απευθύνεται στους ανθρώπους με λόγους οικοδομητικούς, προτρεπτικούς και παρηγορητικούς. 4Αυτός που λαλεί γλώσσες οικοδομεί μόνο τον εαυτό του, ενώ αυτός που μεταφέρει τα θεόσταλτα μηνύματα ενισχύει την πίστη όλης της εκκλησίας. 5Θα επιθυμούσα όλοι σας να είχατε το χάρισμα της γλωσσολαλίας· περισσότερο όμως θα επιθυμούσα να είχατε το χάρισμα της προφητείας. Αυτός που προφητεύει είναι ανώτερος σε χρησιμότητα από κείνον που γλωσσολαλεί, εκτός αν αυτός ο τελευταίος εξηγεί κιόλας αυτά που λαλεί, ώστε η εκκλησία να ενισχύεται στην πίστη της.
6Αν, αδερφοί μου, τώρα σας επισκεφθώ λαλώντας γλώσσες, σε τι θα ωφελήσω; Σε τίποτα, εκτός αν σας μεταδώσω με τα λόγια μου κάποια αποκάλυψη ή κάποια γνώση ή ένα μήνυμα από το Θεό ή κάποια διδασκαλία. 7Πάρτε για παράδειγμα τα μουσικά όργανα, όπως μια φλογέρα ή μια άρπα. Αν οι ήχοι τους δεν ξεχωρίζουν ο ένας από τον άλλο, πώς θα καταλάβει κανείς ποια μελωδία παίζει το καθένα; 8Και αν η σάλπιγγα δεν ηχήσει το γνωστό σε όλους προσκλητήριο, ποιος θα ξεσηκωθεί για πόλεμο; 9Παρόμοια κι εσείς, αν δε μιλήσετε με λόγια κατανοητά, πώς θα καταλάβουν οι άλλοι αυτό που λέτε; Θα είναι σαν να μιλάτε στον αέρα. 10Υπάρχουν στον κόσμο τόσες γλώσσες όσα και τα έθνη των ανθρώπων, και δεν υπάρχει έθνος χωρίς τη γλώσσα του· 11όταν όμως δεν ξέρω τη σημασία της γλώσσας, γι’ αυτόν που μου μιλάει εγώ είμαι βάρβαρος· το ίδιο κι εκείνος για μένα. 12Έτσι θα συμβεί και μ’ εσάς. Αφού δείχνετε μεγάλο ζήλο για τα χαρίσματα του Πνεύματος, πρέπει να επιζητείτε να είστε πιο πλούσιοι σ’ εκείνα που οικοδομούν την εκκλησία. 13Γι’ αυτό όποιος γλωσσολαλεί ας ζητάει στην προσευχή του και το χάρισμα να εξηγεί στους άλλους αυτά που λαλεί. 14Γιατί, αν προσεύχομαι σε ακατανόητη γλώσσα, προσεύχεται το πνεύμα μου, ο νους μου όμως παραμένει αμέτοχος. 15Τι πρέπει λοιπόν να κάνω; Θα προσευχηθώ με το πνεύμα μου, θα προσευχηθώ όμως και με το νου μου· θα ψάλω με το πνεύμα, θα ψάλω και με το νου. 16Γιατί, πραγματικά, αν ευλογείς το Θεό στη γλώσσα του πνεύματος, πώς θα μπορέσει αυτός που δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα να πει το «αμήν» στην προσευχή της ευχαριστίας που είπες; Αφού δεν καταλαβαίνει τι λες. 17Εσύ μπορεί να λες μια ωραία προσευχή ευχαριστίας, ο άλλος όμως δεν κερδίζει τίποτα. 18Ευχαριστώ το Θεό γιατί περισσότερο από όλους σας έχω το χάρισμα των γλωσσών. 19Αλλά στην εκκλησία προτιμώ να λέω πέντε λόγια κατανοητά για να καθοδηγήσω και άλλους στην πίστη, παρά μύρια λόγια που κανείς δε θα τα καταλάβει.
20Αδερφοί, μη γίνεστε σαν παιδιά στο μυαλό. Να είστε σαν παιδιά ως προς την κακία, αλλά στο μυαλό να είστε ώριμοι άνθρωποι. 21Στις άγιες Γραφές λέει ο Κύριος: Θα μιλήσω σ’ αυτό το λαό με ανθρώπους που λαλούν ξένες γλώσσες, και με το στόμα ξένων. Αλλά ούτε κι έτσι θα με ακούσουν. 22Η γλωσσολαλία, λοιπόν, είναι ένα σημείο που προορίζεται όχι για τους πιστούς, αλλά για τους απίστους. Ενώ η προφητεία δεν απευθύνεται στους απίστους αλλά στους πιστούς.
23Υποθέστε πως συναθροίζεται όλη η εκκλησία και αρχίζουν όλοι να μιλούν γλώσσες. Αν μπουν μέσα στο χώρο της συναθροίσεως άσχετοι ή άπιστοι, δε θα σας περάσουν για τρελούς; 24Αντίθετα, αν όλοι έχουν κάποιο μήνυμα του Θεού για την εκκλησία, και μπει στο χώρο της συναθροίσεως ένας άπιστος ή άσχετος, αυτά που θ’ ακούσει από όλους θα είναι έλεγχος, εξέταση 25και φανέρωση των κρυπτών της καρδιάς του. Τότε θα γονατίσει και θα προσκυνήσει το Θεό διακηρύσσοντας ότι «πραγματικά ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά σας».
Σκέψου

Κάποιες φορές δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση στον προσωπικό μας χρόνο με τον Θεό παρά στη συλλογική λατρεία. Και τα δυο είναι σημαντικά, αλλά εδώ ο Παύλος εστιάζει στα οφέλη τού να μοιραζόμαστε τα χαρίσματα και τις αποκαλύψεις μεταξύ μας. Δίνει έμφαση στην ανάγκη των χριστιανών να αυξάνονται στην πίστη και στην ενότητα. Αυτό επιτυγχάνεται καλύτερα όταν τα πνευματικά χαρίσματα χρησιμοποιούνται για να οικοδομούν ο ένας τον άλλον, με το να μιλούν κατανοητά λόγια αλήθειας μεταξύ τους.
Έτσι, η γλωσσολαλιά (ίσως να αναφέρεται σε συνηθισμένες ξένες γλώσσες ή σε ομιλία αγγέλων, βλ.13:1) είναι εξαιρετική για ατομική λατρεία, αλλά μπορεί να μην είναι εποικοδομητική για τους υπόλοιπους (εδ.17) – εκτός φυσικά αν οι άγνωστες γλώσσες ερμηνεύονται. Η προφητεία είναι πιο ωφέλιμη, γιατί ακούγεται σε γλώσσα κατανοητή και ενδυναμώνει, ενθαρρύνει και παρηγορεί (εδ.3). Δεν στρέφονται όλα γύρω από εμένα. Ας επιθυμούμε, λοιπόν, χαρίσματα που οικοδομούν την κοινότητα.

Ο Θεός χρησιμοποίησε ξένες γλώσσες στο παρελθόν ως ένδειξη κρίσης για τον Ισραήλ (π.χ.Ησαΐας 28:11-13). Δεν άκουσαν τη φωνή Του και οι ακατανόητες γλώσσες επιβεβαίωναν την αμαρτία τους. Αν οι άνθρωποι ακούνε αλλά δεν καταλαβαίνουν, δεν μπορούν να μετανοήσουν. Μένουν μπερδεμένοι (εδ.23). Αντίθετα, η προφητεία επιβεβαιώνει την ανάγκη τους και μπορεί να τους οδηγήσει στην αναγνώριση της παρουσίας του Θεού.

Ανταποκρίσου
Τι δώρο σου έχει δώσει ο Θεός που μπορεί να οικοδομήσει την εκκλησία σου;
Η Βίβλος σε έναν χρόνο:

Μάρκος 12, Ψαλμοί 92–93

Τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας:

Αν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα Βιβλικά Αναγνώσματα στο email σας, μπορείτε να εγγραφείτε συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.

ΕΓΓΡΑΦΗ

[WORDPRESS_PDF]

Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.